W zadaniach o różnicach inwentaryzacyjnych kluczowe są dwa kroki: ustalenie kierunku różnicy (nadwyżka czy niedobór) oraz wycena różnicy w zł.
1) Ustalenie nadwyżki lub niedoboru
Najpierw porównuje się dla każdego asortymentu: stan ewidencyjny (wynikający z dokumentów magazynowych) oraz stan faktyczny (z inwentaryzacji/spisu z natury).
- Jeżeli stan faktyczny > stan ewidencyjny, mamy nadwyżkę (towaru jest więcej, niż wynika z ewidencji).
- Jeżeli stan faktyczny < stan ewidencyjny, mamy niedobór (towaru jest mniej, niż powinno być według ewidencji).
2) Wycena różnicy
Po ustaleniu różnicy ilościowej przelicza się ją na wartość pieniężną. Standardowo w takich zadaniach przyjmuje się: wartość różnicy = |różnica ilości| × cena jednostkowa. Wynik podaje się w złotych, oddzielnie dla każdej pozycji asortymentowej.
Dlaczego poprawna odpowiedź ma taki układ?
Odpowiedź "Nadwyżka lodów Pingwin 22,50 zł; niedobór lodów Mewa 22,00 zł; niedobór lodów Śnieżek 48,00 zł." jest zgodna z poprawnym rozpoznaniem kierunku różnic (nadwyżka dla jednej pozycji i niedobory dla dwóch pozostałych) oraz z właściwą wyceną w zł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
Każda z nich zawiera co najmniej jedną zamianę nadwyżki na niedobór (lub odwrotnie). To typowy błąd wynikający z odwrócenia porównania stanów lub mechanicznego przeniesienia znaku różnicy z jednej pozycji na kolejną. W rachunkach magazynowych sam "ładny" wynik kwotowy nie wystarcza — musi się jeszcze zgadzać kierunek różnicy.
Wskazówka egzaminacyjna
Policz każdą pozycję niezależnie i przy każdej dopisz krótko: "faktyczny > ewidencyjny" albo "faktyczny < ewidencyjny". Dopiero potem przelicz na zł — zmniejsza to ryzyko pomylenia nadwyżki z niedoborem.
