W praktyce kontroli jakości w przemyśle chemicznym (materiały sypkie, granulaty, mieszaniny stałe) kluczowe jest, aby próbka była reprezentatywna. Jednym z elementów zapewnienia reprezentatywności jest dobranie minimalnej masy próbki pierwotnej do granulacji (uziarnienia) badanego materiału. Im większe ziarna (lub im szerszy rozrzut wielkości), tym zwykle większa masa jest wymagana, aby w próbce znalazła się wystarczająca liczba ziaren i aby ograniczyć przypadkowość.
W tym zadaniu nie wykonuje się obliczeń — należy odczytać z tabeli wartość przypisaną do zakresu granulacji 2–8 mm. Zgodnie z danymi tabelarycznymi minimalna masa próbki pierwotnej dla tej frakcji wynosi 200 g.
- Odpowiedź "100 g" jest błędna, ponieważ odpowiada zbyt małej masie w stosunku do wymagań tabelarycznych dla frakcji 2–8 mm (taka masa mogłaby być właściwa dla drobniejszego materiału, jeśli tabela tak stanowi).
- Odpowiedź "1 000 g" jest błędna, bo jest znacznie większa od wartości wskazanej w tabeli dla tego zakresu; taki wynik często pojawia się dla materiałów o większych ziarnach lub w innych metodykach, ale nie dla wskazanego przedziału w tym zestawieniu.
- Odpowiedź "2 500 g" jest błędna, ponieważ to masa charakterystyczna raczej dla bardzo grubych frakcji lub szczególnych wymagań poboru, a nie dla 2–8 mm według przywołanej tabeli.
Wskazówka egzaminacyjna: najczęstsze pomyłki wynikają z wybrania sąsiedniego zakresu w tabeli lub z automatycznego założenia, że "największa masa będzie najbezpieczniejsza". W tego typu zadaniach zawsze najpierw identyfikuj dokładnie przedział granulacji, a dopiero potem odczytuj masę z właściwego pola tabeli.
