W tym zadaniu kluczowe jest, że łożysko ma być wzdłużne, czyli przeznaczone do przenoszenia obciążeń osiowych. Dobór nie polega na obliczeniach, tylko na poprawnym odczycie danych z tabeli i sprawdzeniu zgodności z wymaganiami konstrukcyjnymi.
Postępowanie jest typowe dla pracy mechanika-montera:
- Krok 1: w tabeli wyszukuje się pozycje odpowiadające średnicy wału 12 mm (średnica otworu łożyska musi pasować do wału).
- Krok 2: spośród znalezionych łożysk sprawdza się wymiary zewnętrzne, bo ograniczenia wynikają z gabarytów obudowy: średnica łożyska nie może przekroczyć 28 mm, a szerokość 11 mm.
- Krok 3: wybiera się ten symbol, który spełnia wszystkie warunki jednocześnie.
Odpowiedź "51201" jest poprawna, ponieważ według danych w tabeli jest to jedyny wariant dla średnicy 12 mm, który jednocześnie mieści się w zadanych limitach średnicy zewnętrznej i szerokości.
Pozostałe propozycje są błędne, bo odpadają na etapie weryfikacji w tabeli: albo nie odpowiadają wymaganej średnicy otworu dla wału 12 mm, albo przekraczają dopuszczalną średnicę zewnętrzną 28 mm, albo przekraczają dopuszczalną szerokość 11 mm (lub nie spełniają jednocześnie wszystkich wymagań). Typowym błędem egzaminacyjnym jest zatrzymanie się na dopasowaniu średnicy wału i pominięcie ograniczeń gabarytowych obudowy.
W praktyce warsztatowej takie sprawdzenie jest konieczne przed montażem: nawet poprawny funkcjonalnie typ łożyska nie może zostać użyty, jeśli nie zmieści się w korpusie lub spowoduje kolizję z innymi elementami.
