KWALIFIKACJA ROL4 + ROL10 - CZERWIEC 2009

PYTANIE NR 44.
Na podstawie danych w tabeli określ wielkość nadwyżki bezpośredniej w produkcji pszenicy ozimej
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi finansowymi dotyczącymi produkcji pszenicy ozimej na 1 hektar uprawy.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Nadwyżkę bezpośrednią liczy się jako wartość produkcji (produkt główny + dopłaty) pomniejszoną o koszty bezpośrednie. Z tabeli: 1526 + 282 = 1808 zł, a koszty bezpośrednie razem 621 zł. Różnica 1808 − 621 daje 1187 zł nadwyżki.

Pełne wyjaśnienie:

Nadwyżka bezpośrednia to wskaźnik opłacalności uprawy liczony na poziomie kosztów zmiennych (bezpośrednich). Pokazuje, ile środków zostaje po pokryciu wydatków, które da się jednoznacznie przypisać do danej produkcji roślinnej (np. materiał siewny, nawozy, środki ochrony roślin). Nie jest to jeszcze "zysk" gospodarstwa, bo nie obejmuje kosztów stałych, takich jak amortyzacja maszyn, koszty ogólnogospodarcze czy koszty administracyjne.

W tym zadaniu dane są podane w tabeli "na 1 ha". Najpierw wyznacza się wartość produkcji, czyli sumę wartości produktu głównego oraz dopłat:

  • wartość produktu głównego: 1526 zł,
  • dopłaty: 282 zł,
  • razem wartość produkcji: 1526 + 282 = 1808 zł.

Następnie sumuje się koszty bezpośrednie (to są koszty zmienne przypisane do uprawy):

  • materiał siewny 139 zł,
  • nawozy mineralne 302 zł,
  • środki ochrony roślin 110 zł,
  • pozostałe koszty bezpośrednie 70 zł,
  • razem: 139 + 302 + 110 + 70 = 621 zł.

Właściwe obliczenie nadwyżki bezpośredniej to różnica:

nadwyżka bezpośrednia = 1808 − 621 = 1187 zł.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartość "621 zł" odpowiada sumie kosztów bezpośrednich, a nie nadwyżce. Wartość "1808 zł" to sama wartość produkcji (przychód z dopłatami) bez odjęcia kosztów. Wartość "2429 zł" wynikałaby z nieprawidłowego dodawania przychodów i kosztów zamiast odejmowania albo z podwójnego ujęcia jakiejś pozycji. Na egzaminie warto pamiętać, że dopłaty zwiększają wartość produkcji w tym rachunku, a koszty bezpośrednie zawsze się odejmuje.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Nadwyżka bezpośrednia to wynik ekonomiczny liczony jako wartość produkcji (np. produkt główny + dopłaty) minus koszty bezpośrednie uprawy. Pokazuje, ile zostaje po pokryciu kosztów zmiennych przypisanych do tej produkcji, ale nie jest pełnym zyskiem gospodarstwa.
Najpierw zsumuj pozycje składające się na wartość produkcji (np. wartość ziarna + dopłaty). Potem zsumuj wszystkie koszty bezpośrednie (materiał siewny, nawozy, ochrona, pozostałe). Na końcu wykonaj odejmowanie: wartość produkcji − koszty bezpośrednie.
W rachunku opłacalności dopłaty traktuje się jako element zwiększający wartość uzyskanych efektów z 1 ha, bo realnie zasilają przychody związane z daną uprawą. Pominięcie dopłat zaniża wartość produkcji i może prowadzić do błędnej oceny opłacalności.
To koszty, które można jednoznacznie przypisać do konkretnej uprawy i zwykle rosną wraz z powierzchnią. Najczęściej są to: materiał siewny, nawozy mineralne, środki ochrony roślin oraz inne koszty stricte "polowe". Nie zalicza się tu kosztów ogólnych gospodarstwa.
Nie. Nadwyżka bezpośrednia nie obejmuje kosztów stałych i pośrednich (np. amortyzacji maszyn, kosztów ogólnogospodarczych, energii całego gospodarstwa). To wskaźnik na poziomie kosztów zmiennych, pomocny do porównań między uprawami, ale nie zastępuje pełnego rachunku zysku.
Typowe pomyłki to: wybór samej wartości produkcji zamiast nadwyżki, pominięcie dopłat, pomylenie sumy kosztów z wynikiem, błędne zsumowanie kosztów cząstkowych oraz dodawanie kosztów do przychodów zamiast ich odjęcia. Warto zawsze zapisać wzór przed liczeniem.
Oznacza to, że wszystkie wartości (przychody i koszty) dotyczą jednego hektara uprawy. Dzięki temu można łatwo porównywać opłacalność różnych gatunków i technologii uprawy oraz przeliczać wyniki na inną powierzchnię przez mnożenie przez liczbę hektarów.
Ujemna nadwyżka występuje, gdy koszty bezpośrednie przewyższają wartość produkcji (łącznie z dopłatami). Oznacza to, że uprawa nie pokrywa nawet kosztów zmiennych, więc na tym poziomie jest nieopłacalna. W praktyce wymaga to zmiany technologii lub struktury zasiewów.
Można porównać nadwyżki dla różnych upraw i wybrać te, które najlepiej pokrywają koszty zmienne oraz generują środki na koszty stałe gospodarstwa. To pomaga w decyzjach o strukturze zasiewów, intensywności nawożenia i ochrony oraz w ocenie wpływu dopłat na wynik ekonomiczny.
Zastosuj kontrolę logiczną: nadwyżka powinna być mniejsza od wartości produkcji, bo odejmujesz koszty, i zwykle większa od zera, jeśli uprawa ma sens ekonomiczny. Dodatkowo sprawdź, czy koszty cząstkowe sumują się do podanej wartości łącznej.
info

Statystycznie 64% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Nadwyżkę bezpośrednią liczy się jako wartość produkcji (produkt główny + dopłaty) pomniejszoną o koszty bezpośrednie."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z rachunkowości rolniczej (dział: rachunek opłacalności produkcji roślinnej)
  • Materiały ODR dotyczące kalkulacji nadwyżki bezpośredniej i planowania produkcji
  • Arkusze ćwiczeń z kalkulacji ekonomicznej upraw (tabele: wartość produkcji, koszty bezpośrednie)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego