Aby ustalić składkę zdrowotną pracownika, trzeba najpierw poprawnie wyznaczyć podstawę wymiaru. W przypadku umowy o pracę nie jest nią kwota brutto, tylko wynagrodzenie brutto pomniejszone o składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracownika.
Z tabeli wynika, że wynagrodzenie zasadnicze (brutto) wynosi 4 500,00 zł, a ubezpieczenia społeczne pracownika to 616,95 zł (łącznie 13,71%). Krok 1 polega więc na odjęciu składek społecznych od brutto:
4 500,00 zł − 616,95 zł = 3 883,05 zł
Krok 2 to naliczenie składki zdrowotnej jako 9% podstawy:
3 883,05 zł × 9% = 349,4745 zł, po zaokrągleniu do 1 grosza: 349,47 zł.
Dlaczego pozostałe wyniki są nieprawidłowe?
- 405,00 zł odpowiada 9% z 4 500,00 zł, czyli błędnemu liczeniu składki od kwoty brutto bez odjęcia składek społecznych.
- 549,00 zł nie wynika z typowego algorytmu (to za wysoka wartość jak na 9% podstawy z podanych danych) i może być efektem pomylenia stawki lub podstawy.
- 135,96 zł jest zbyt niska; taki wynik może powstać przez omyłkowe zastosowanie nieprawidłowej stawki lub przez odjęcie/uwzględnienie elementów podatkowych.
Warto pamiętać, że koszty uzyskania przychodu i kwota zmniejszająca podatek dotyczą rozliczenia podatku dochodowego, a nie wyliczenia podstawy składki zdrowotnej. W zadaniach egzaminacyjnych kluczowa jest właściwa kolejność: najpierw składki społeczne pracownika, potem 9% składki zdrowotnej.