"Uzależnienie od obcych źródeł finansowania" w praktyce analizy finansowej odnosi się do tego, jaka część działalności jednostki jest finansowana kapitałem obcym (zobowiązaniami) zamiast kapitałem własnym. Im niższy jest udział finansowania obcego, tym mniejsza zależność od wierzycieli i zwykle niższe ryzyko finansowe.
W zadaniach egzaminacyjnych zależność od obcych źródeł finansowania bywa pokazana w tabeli jako:
- wskaźnik zadłużenia (relacja zobowiązań do pasywów/sumy bilansowej), albo
- udział zobowiązań w strukturze finansowania, albo
- inny wskaźnik, którego interpretacja jest równoważna (im mniejsza wartość, tym mniejsze zadłużenie).
Aby wskazać właściwy kwartał, należy porównać wartości z tabeli dla kolejnych kwartałów i wybrać okres, w którym wskaźnik opisujący finansowanie obce ma najniższą wartość. W danych z tabeli ta najniższa wartość występuje w kwartale II, więc ten kwartał jest poprawną odpowiedzią.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ dotyczą kwartałów, w których poziom finansowania obcego jest wyższy niż w kwartale II. Typowy błąd polega na pomyleniu rubryki (np. odczytaniu innego wskaźnika) albo na odwróceniu interpretacji (uznaniu, że większy udział zobowiązań oznacza "mniejszą zależność"). Na egzaminie warto sprawdzić, czy tabela podaje wartości w procentach czy w ułamku dziesiętnym, ale zasada wyboru pozostaje ta sama: wybieramy najmniejsze zadłużenie.
