W kompresjoterapii po leczeniu żylaków dobór wyrobu uciskowego powinien opierać się na klasie ucisku określonej przez producenta lub w zestawieniu (tabeli) użytej w zadaniu. Klasa ucisku nie jest "rozmiarem" ani "długością" pończochy, tylko kategorią opisującą poziom ucisku, jaki wyrób wywiera na kończynę (w praktyce ocenia się to poprzez przypisane do klasy zakresy wartości w tabeli).
W tym zadaniu kluczowa umiejętność polega na prawidłowym odczytaniu danych z tabeli i dopasowaniu ich do odpowiedniej klasy. Skoro dane wskazane w tabeli odpowiadają zakresowi przypisanemu do "Klasa II", to właśnie ta odpowiedź jest poprawna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Klasa I" byłaby właściwa tylko wtedy, gdyby tabela wskazywała niższy zakres ucisku. Jej wybór zwykle wynika z automatycznego założenia, że "po zabiegu wystarczy najniższa klasa", co nie musi być prawdą.
- "Klasa III" to wyższy poziom ucisku niż klasa II. Jej wybór byłby uzasadniony wyłącznie wtedy, gdyby tabela jednoznacznie wskazywała zakres przypisany do klasy III. Częsty błąd to mylenie wierszy/kolumn lub odczyt z niewłaściwej części tabeli.
- "Klasa IV" to najwyższa z podanych klas. Jest wybierana błędnie, gdy uczeń utożsamia "po operacji" z koniecznością maksymalnego ucisku, zamiast kierować się konkretnymi danymi tabelarycznymi.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zidentyfikuj w tabeli, jakie dokładnie dane są przypisane do klas (np. konkretny parametr i jego zakres), a dopiero potem porównaj je z opisem klasy. Unikniesz w ten sposób błędów wynikających z intuicji lub z mechanicznego kojarzenia klas z "ciężkością" przypadku.
