W zadaniu trzeba ustalić, ile węglowodanów dostarczy posiłek złożony z kilku produktów o podanej gramaturze. Kluczowe jest poprawne wykorzystanie tabeli składu (najczęściej wartości podane są na 100 g produktu).
Krok 1: odczyt z tabeli. Dla jogurtu, wędliny, pomidorów i pieczywa odczytuje się wartość "węglowodany" (w gramach) przypadającą na 100 g danego produktu.
Krok 2: przeliczenie na porcję. Każdą wartość z tabeli trzeba przemnożyć przez ułamek masy porcji: 150 g to 1,5 porcji po 100 g; 20 g to 0,2 porcji; 100 g to 1 porcja; 50 g to 0,5 porcji. Dzięki temu uzyskuje się ilość węglowodanów pochodzącą z każdego składnika w rzeczywistej porcji.
Krok 3: suma. Dodaje się węglowodany z czterech przeliczonych składników. Prawidłowo wykonane obliczenia prowadzą do wyniku 40,7 g.
Dlaczego pozostałe wyniki są niepoprawne?
- Wartości zbyt niskie (np. 32,3 g lub 23,4 g) najczęściej wynikają z pominięcia jednego składnika, błędnego przeliczenia porcji (np. 50 g potraktowane jako 0,05 zamiast 0,5) albo z odczytania niewłaściwego wiersza w tabeli dla danego produktu.
- Wartość zbyt wysoka (np. 66,5 g) zwykle oznacza błąd jednostek: przyjęcie danych z tabeli jako już przeliczonych na porcję, dodanie wartości "na 100 g" bez przeliczeń lub użycie produktu o innej charakterystyce (np. inny typ pieczywa o większej zawartości węglowodanów).
Wskazówka egzaminacyjna: obliczenia wykonuj na niezaokrąglonych liczbach, a zaokrąglenie zrób dopiero na końcu. Zawsze sprawdź, czy sumujesz wszystkie składniki posiłku i czy mnożniki 1,5; 0,2; 1; 0,5 odpowiadają właściwym gramaturom.
