KWALIFIKACJA EKA8 - STYCZEŃ 2014 (test 2)

To suma dwóch elementów: kwoty, którą klient chce wpłacić (z blankietu) oraz opłaty za usługę wynikającej z cennika.

Jeśli klient ma tylko kwotę wpłaty, a nie ma na opłatę, transakcja nie może zostać zrealizowana w pełnym zakresie.

Najpierw dopasuj rodzaj usługi (np. wpłata/przekaz) do nazwy w cenniku. Potem sprawdź, czy cennik ma warianty (progi kwotowe, tryb realizacji).

Wybierz pozycję, która odpowiada dokładnie temu blankietowi i tej kwocie, a dopiero potem dodaj opłatę.

Kwota na blankiecie zwykle oznacza wartość wpłaty, a nie koszt usługi. Placówka pobiera dodatkowo opłatę/prowizję określoną w cenniku.

Dlatego klient musi mieć więcej niż sama kwota wpłaty, aby pokryć także należność za realizację usługi.

Najczęstsze pomyłki to:

• pominięcie opłaty i wskazanie samej kwoty wpłaty,
• odczytanie stawki z niewłaściwego wiersza/kolumny,
• zastosowanie opłaty dla innego progu kwotowego,
• błędy w dodawaniu groszy (zaokrąglenia).

Policz wynik jako kwota wpłaty + opłata z cennika. Następnie porównaj z odpowiedziami: minimalna poprawna kwota musi być większa od samej wpłaty (jeśli opłata jest dodatnia) i dokładnie odpowiadać stawce z taryfy.

Nie wybieraj wyższej kwoty "na zapas".

Nie zawsze. Cenniki często mają progi (np. do określonej kwoty i powyżej) albo różne warianty usługi. Dlatego trzeba odczytać stawkę dla konkretnej sytuacji z zadania.

Na egzaminie zawsze trzymaj się dokładnie danych z cennika dołączonego do pytania.

Dodawaj osobno złote i grosze, a gdy groszy wyjdzie 100 lub więcej, zamień na złote (np. 150 gr = 1 zł 50 gr).

Najlepiej zapisuj działanie w jednym wierszu, aby nie zgubić groszy. Unikaj zaokrąglania do pełnych złotych, jeśli cennik podaje grosze.

Wtedy, gdy pytanie dotyczy tego, ile pieniędzy klient musi mieć przy realizacji usługi, a nie tego, jaka kwota zostanie przekazana/zaksięgowana.

"Koszt usługi" to kwota wpłaty powiększona o opłatę z cennika. W praktyce klient płaci obie te wartości jednocześnie.

Zwykle jest to odpowiedź równa samej kwocie wpłaty z blankietu lub bardzo bliska tej kwocie. To typowy "wabik" dla osób, które nie doliczają prowizji.

Jeśli pytanie mówi o kwocie, którą klient ma dysponować, prawie zawsze trzeba uwzględnić opłatę z taryfy.

Ćwicz na przykładach: dobieranie usługi w cenniku, sprawdzanie progów oraz szybkie dodawanie kwot z groszami.

Warto też powtarzać słownictwo: opłata, prowizja, taryfa, kwota wpłaty, kwota należna. Na egzaminie czytaj uważnie słowa "minimalna" i "na podstawie cennika".