W tego typu zadaniu kluczowe jest poprawne zidentyfikowanie wszystkich elementów, które mają zostać wymienione lub naprawione, a następnie wykonanie prostych działań na danych z tabeli (cennika części i usług).
- Dwa tylne czujniki – z tabeli odczytuje się cenę jednego czujnika tylnego i mnoży przez 2 (bo wymieniane są dwie sztuki).
- Kamera wsteczna – do wyniku dodaje się cenę kamery (jedna sztuka).
- Naprawa wiązki elektrycznej w tylnym zderzaku – do wyniku dodaje się koszt usługi naprawy wiązki wskazany w tabeli.
Po wykonaniu działań otrzymuje się sumę kosztów części i usługi, czyli 260,00 PLN.
Typowe pomyłki, które prowadzą do błędnych wyników z listy, wynikają z niepełnego ujęcia zakresu naprawy:
- Wyniki niższe zwykle oznaczają, że policzono tylko jeden czujnik zamiast dwóch albo pominięto koszt naprawy wiązki.
- Inny zaniżony wynik może oznaczać pominięcie kamery wstecznej lub wybranie w tabeli niewłaściwej pozycji (np. element o podobnej nazwie).
- Błąd może też wynikać z dodania samych części bez usługi albo odwrotnie – doliczenia tylko usługi i jednego elementu.
W praktyce warsztatowej taka metoda liczenia jest podstawą do sporządzenia kosztorysu: najpierw ustala się zakres (co wymieniamy, co naprawiamy), potem dobiera pozycje z cennika, uwzględnia ilości i dopiero na końcu sumuje.
