Koszt robocizny to iloczyn nakładu pracy (wyrażonego w roboczogodzinach, r-g) oraz stawki za 1 r-g. W tym zadaniu nakład pracy nie jest podany wprost w treści – trzeba go odczytać z tabeli dla dokładnie wskazanych warunków: sadzenie żywopłotu z ligustru, liczba sadzonek 50 sztuk, gleba kategorii IV oraz całkowita zaprawa rowów.
Poprawna metoda postępowania jest zawsze taka sama:
- Wybrać w tabeli pozycję dotyczącą sadzenia żywopłotu z ligustru.
- Sprawdzić, czy odczytywana wartość dotyczy właściwej kategorii gleby (IV).
- Upewnić się, że wariant technologiczny to całkowita zaprawa rowów (a nie częściowa lub brak zaprawy).
- Zwrócić uwagę, na jaką jednostkę podana jest norma (często jest to 1 szt., ale w tabelach bywa też 10 lub 100 szt.).
- Przeliczyć normę na 50 sztuk.
- Otrzymaną liczbę r-g pomnożyć przez 10 zł/r-g i podać wynik w zł.
Wynik 168,10 zł jest zgodny z takim schematem obliczeń: odpowiada sytuacji, w której z tabeli odczytano nakład pracy właściwy dla kombinacji "kat. IV + całkowita zaprawa", a następnie poprawnie go przeliczono na 50 sztuk i pomnożono przez stawkę.
Pozostałe odpowiedzi typowo wynikają z błędów technicznych w obliczeniach lub w odczycie tabeli: wartość 336,20 zł sugeruje podwojenie nakładu (np. błędne przyjęcie 100 szt. zamiast 50 lub pomylenie przelicznika jednostki normy), 128,45 zł może wynikać z odczytu dla innej kategorii gleby albo innego wariantu zaprawy, a 79,30 zł zwykle oznacza pominięcie części robót ujętych w normie (np. przyjęcie uproszczonej technologii).
Na egzaminie warto wykonać krótką kontrolę: czy kwota rośnie proporcjonalnie do liczby sztuk i stawki r-g oraz czy na pewno wybrano właściwy wariant z tabeli. Taka autokontrola często pozwala uniknąć pomyłek.
