W zadaniach tego typu kluczowe jest rozdzielenie kosztów na składowe i wykonanie identycznego rachunku dla każdego rozważanego wariantu z tabeli.
1) Ustal wzór na koszt całkowity
Najczęściej całkowity koszt wykonania zasilacza rozumie się jako suma:
koszt całkowity = koszt materiałów + koszt robocizny.
2) Policz koszt robocizny
W treści podano stawkę brutto roboczogodziny: 10 zł. Oznacza to, że koszt pracy dla danego wariantu to:
koszt robocizny = czas pracy (w godzinach) × 10 zł.
Jeżeli w tabeli czas byłby podany w minutach, trzeba go najpierw przeliczyć na godziny (podzielić przez 60). Bez tego łatwo zawyżyć lub zaniżyć wynik.
3) Zsumuj składowe dla każdego wariantu
Dla każdego przypadku z tabeli (A, B, C, D) wykonaj dwa kroki:
- odczytaj koszt materiałów (i ewentualnie inne koszty bezpośrednie, jeśli tabela je podaje),
- odczytaj czas pracy i przemnóż przez 10 zł/roboczogodzinę,
- dodaj wyniki, aby otrzymać koszt całkowity wariantu.
4) Porównaj wyniki
Po obliczeniu czterech kosztów całkowitych porównujesz je i wybierasz najmniejszy. W tym zadaniu najniższy koszt całkowity wypada dla odpowiedzi "C", co oznacza, że w tabeli właśnie ten wariant ma najmniejszą sumę: materiały + robocizna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
Warianty "A", "B" i "D" po wykonaniu identycznego rachunku dają wyższy koszt całkowity niż "C". Typowym powodem jest to, że nawet jeśli jeden z nich ma niższy koszt materiałów, to może mieć dłuższy czas wykonania, a robocizna (czas × stawka) podnosi wynik końcowy.
Wskazówka egzaminacyjna
Zapisz obok każdego wariantu krótki rachunek w jednej linii (materiały + czas×10). Minimalizuje to ryzyko pomyłki w kolumnach tabeli i ułatwia szybkie porównanie.
