Aby ustalić wartość środka trwałego na koniec roku obrotowego, należy oprzeć się na danych z tabeli i konsekwentnie zastosować jeden schemat obliczeń. W praktyce spotyka się dwa podejścia, zależnie od tego, co tabela prezentuje:
- Wartość brutto (wartość początkowa po zmianach) – uwzględnia zwiększenia (np. ulepszenia) i zmniejszenia (np. sprzedaż/likwidacja części składowych), ale bez odejmowania umorzenia.
- Wartość netto (bilansowa) – to wartość brutto pomniejszona o umorzenie (czyli skumulowane odpisy amortyzacyjne).
Typowy tok pracy na egzaminie:
- Odczytaj z tabeli wartość na początek okresu (wartość początkową/brutto albo wartość netto – zgodnie z opisem tabeli).
- Zsumuj wszystkie zwiększenia wartości (np. przyjęcia do używania, modernizacje/ulepszenia, doposażenie zwiększające wartość).
- Zsumuj wszystkie zmniejszenia wartości (np. likwidacja, sprzedaż, nieodpłatne przekazanie – jeśli występują w tabeli).
- Jeśli tabela dotyczy wartości netto albo podaje amortyzację/umorzenie, uwzględnij odpisy amortyzacyjne jako element zmniejszający wartość netto (lub zwiększający umorzenie).
- Wykonaj obliczenie końcowe i porównaj z odpowiedziami.
Odpowiedź "24 500 zł" jest poprawna, ponieważ odpowiada wynikowi obliczeń wykonanych na danych z tabeli po uwzględnieniu właściwych zmian (zwiększeń/zmniejszeń) oraz – jeśli tabela tego wymaga – wpływu amortyzacji na wartość końcową.
Pozostałe propozycje wyników są typowe dla błędów rachunkowych: mogą wynikać z pominięcia jednego wiersza tabeli, nieodjęcia zmniejszeń, nieuwzględnienia amortyzacji (lub uwzględnienia jej w niewłaściwym kierunku), albo z pomylenia wartości brutto z netto.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim zaznaczysz wynik, zapisz krótko działania w jednej linijce (początek + zwiększenia − zmniejszenia − amortyzacja = koniec). To ogranicza ryzyko pomyłki znaków i pominięcia pozycji.