Zapotrzebowanie na towar (potrzeba zatowarowania) pokazuje, ile sztuk należy zamówić w danym okresie, aby:
- zrealizować prognozowaną sprzedaż,
- utrzymać wymagany poziom zapasu na koniec okresu,
- uwzględnić to, co już mamy na stanie na początku okresu.
W takich zadaniach stosuje się bilans zapasów:
Zapotrzebowanie = prognoza sprzedaży + planowany zapas końcowy − zapas początkowy
Dla danych z tabeli (czerwiec):
- prognoza sprzedaży: 640 szt.
- planowany zapas końcowy: 80 szt.
- zapas początkowy: 100 szt.
Podstawienie do wzoru daje: 640 + 80 − 100 = 620 szt.
Dlaczego odejmujemy zapas początkowy? Ponieważ część potrzeb (sprzedaż i/lub utrzymanie zapasu) może zostać pokryta z towaru już posiadanego. Dlaczego dodajemy zapas końcowy? Bo po zakończeniu miesiąca firma chce nadal mieć określoną liczbę sztuk na stanie (np. jako zapas bezpieczeństwa).
Odpowiedź "640 szt." jest typowym błędem polegającym na przepisaniu prognozy sprzedaży bez uwzględnienia zapasów. Odpowiedzi "720 szt." oraz "820 szt." mogą wynikać z automatycznego dodawania wartości z tabeli albo z pomylenia znaków w bilansie (np. dodanie zapasu początkowego zamiast jego odjęcia). W praktyce handlowej taki rachunek jest podstawą decyzji o zamówieniu, aby uniknąć braków i jednocześnie nie zamrażać nadmiernie kapitału w zapasach.