W zadaniach tego typu postępuje się dwuetapowo: (1) obmiar elementu, a potem (2) zastosowanie normy KNR na zużycie materiału.
1) Obliczenie kubatury (objętości) filarów
Filar ma kształt prostopadłościanu o podstawie 38×38 cm i wysokości 3,0 m. Najpierw trzeba zamienić centymetry na metry: 38 cm = 0,38 m.
Objętość jednego filara: V1 = 0,38 · 0,38 · 3,0 m = 0,4332 m3.
Objętość czterech filarów: V = 4 · 0,4332 = 1,7328 m3.
2) Zużycie zaprawy wg KNR
KNR nie podaje "objętości filara", tylko normatyw zużycia zaprawy na określoną jednostkę obmiarową robót murowych (najczęściej na 1 m3 muru albo inną jednostkę wskazaną w tablicy). Wybiera się w KNR 2-02 pozycję odpowiadającą murowaniu filarów na zaprawie cementowo-wapiennej, a następnie mnoży normę przez obliczoną kubaturę muru.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- Wartość 0,276 m3 zwykle wynika z pominięcia części robót (np. policzenia mniejszej liczby filarów) albo przyjęcia zbyt małego normatywu zaprawy z niewłaściwej tablicy.
- Wartość 0,588 m3 często jest skutkiem użycia normy dla innego rodzaju muru/zaprawy lub błędu w przeliczeniu jednostek (np. niekonsekwentna konwersja cm→m).
- Wartość 0,828 m3 bywa efektem zastosowania normy "na zapas" (z innej pozycji KNR) albo błędnego założenia, że udział zaprawy jest większy niż przewiduje właściwy normatyw.
Wskazówka egzaminacyjna: po wyliczeniu objętości muru sprawdź, czy wynik zaprawy jest realistyczny (zaprawa stanowi tylko część objętości muru, a nie całość). Następnie upewnij się, że norma KNR dotyczy dokładnie zaprawy cementowo-wapiennej i właściwego typu elementu.
