W zadaniach kosztorysowych opartych na KNR kluczowa jest zasada: nakład robocizny = ilość obmiarowa × nakład jednostkowy.
1) Obmiar robót
Najpierw wyznacza się ilość robót dla podsypki piaskowej pod płyty drogowe. Z treści wynika pole powierzchni odcinka drogi tymczasowej (długość × szerokość). Następnie – zależnie od tego, jak w tablicy KNR zdefiniowano jednostkę obmiaru – obmiar przyjmuje się jako:
- m2 warstwy o określonej grubości (gdy KNR podaje nakład na 1 m2 podsypki o wskazanej grubości), albo
- m3 podsypki (gdy KNR podaje nakład na 1 m3 materiału/warstwy).
Grubość 15 cm należy traktować jako 0,15 m, bo w obliczeniach objętości stosuje się metry.2) Odczyt normy z KNR
Z fragmentu KNR (dołączonego do zadania) odczytuje się nakład robocizny dla pozycji: wykonanie mechaniczne podsypki piaskowej o grubości po zagęszczeniu 15 cm pod płyty drogowe. Ważne, aby dobrać dokładnie tę samą technologię i grubość, bo w KNR zmiana grubości lub sposobu wykonania zwykle zmienia normę.
3) Obliczenie r-g
Po ustaleniu ilości obmiarowej i nakładu jednostkowego wykonuje się mnożenie, a wynik zaokrągla zgodnie z praktyką kosztorysową/wytycznymi w zadaniu. Poprawną odpowiedzią jest 57,07 r-g, czyli łączna liczba roboczogodzin potrzebna do zaplanowania pracy brygady dla tego zakresu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 98,25 r-g – typowy skutek użycia niewłaściwej jednostki obmiaru (np. policzenie m3 zamiast m2 lub odwrotnie) albo dobrania normy z innej pozycji KNR.
- 266,72 r-g – wynik może pochodzić z błędnego przyjęcia większej grubości/warstwy, pominięcia, że technologia jest mechaniczna, lub wielokrotnego "przemnożenia" tego samego czynnika.
- 303,26 r-g – zwykle wskazuje na błąd rzędu wielkości (np. pomylenie centymetrów z metrami albo niekontrolowane przeliczenia), co można wykryć kontrolą sensowności wyniku.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu zawsze zrób szybką kontrolę: czy wynik rośnie liniowo z polem/objętością oraz czy rząd wielkości jest realistyczny dla robót mechanicznych.
