Kryterium podane w zadaniu jest jednoznaczne: koszt wiercenia 1 m otworu. Im niższy koszt jednostkowy, tym wyższa efektywność ekonomiczna pracy świdra (bo za tę samą kwotę uzyskuje się większy postęp wiercenia).
Jak rozwiązać zadanie krok po kroku:
- Odczytaj z tabeli dane dla każdego świdra (np. koszt narzędzia, trwałość/uzyskany metraż, ewentualne dodatkowe koszty eksploatacyjne – zależnie od tego, jakie kolumny występują w tabeli).
- Dla każdego wariantu policz koszt 1 m jako iloraz: koszt całkowity przypisany do pracy świdra / liczba metrów otworu uzyskana w czasie jego pracy.
- Zapisz wyniki w tej samej jednostce (np. zł/m) i porównaj je między świdrami.
- Wybierz świder z najmniejszą wartością kosztu na 1 m – to jest najbardziej efektywny ekonomicznie.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź D: po wykonaniu powyższych obliczeń dla wszystkich pozycji z tabeli, wariant oznaczony jako D daje najniższy koszt wiercenia 1 m, czyli najlepszą efektywność wg zadanego kryterium.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- A – mimo że może mieć korzystny parametr cząstkowy (np. niższą cenę zakupu lub dobry postęp), po przeliczeniu na koszt 1 m wynik jest wyższy niż dla D.
- B – jest mniej opłacalny w ujęciu jednostkowym; typowy błąd to sugerowanie się pojedynczą kolumną zamiast policzenia kosztu na metr.
- C – po przeliczeniu daje większy koszt na 1 m, więc nie spełnia kryterium "największej efektywności" rozumianej jako minimalny koszt jednostkowy.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy "efektywność" jest zdefiniowana jako maksimum (np. metry/godzinę) czy minimum (np. zł/m). Tutaj szukasz minimum, więc wybierasz najniższy koszt na 1 m.
