W metodzie LIFO (Last In, First Out) przyjmuje się zasadę: ostatnie przyjęcie jest pierwsze do wydania. W praktyce, gdy w ramce masz kolejne przyjęcia materiału A (ilości i ceny) oraz wydania do dnia 10 lutego, to każde wydanie "zdejmuje" ilość najpierw z partii przyjętej najpóźniej.
Jak rozumieć wynik?
- Najpierw ustaw zdarzenia chronologicznie (przyjęcia i wydania).
- Dla każdego wydania odejmuj ilość od ostatniej dostępnej partii (najpóźniejszego przyjęcia). Jeśli partia się wyczerpie, przechodzisz do poprzedniej.
- Po rozliczeniu wszystkich wydań do 10 lutego zostają w magazynie "resztki" starszych partii (lub część nowszej, jeśli wydania były mniejsze).
- Wartość zapasu to suma: (pozostała ilość w partii) × (cena tej partii), zsumowana dla wszystkich partii, które pozostały.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "2 400,00 zł"?
Bo odpowiada wartości partii (lub części partii) pozostających po rozchodowaniu wszystkich wydań dokładnie według reguły LIFO, a następnie ich zsumowaniu.
Dlaczego pozostałe kwoty są błędne?
- "3 600,00 zł" często wynika z błędu w kolejności rozchodu (zastosowanie FIFO lub pominięcie jednego wydania), przez co w magazynie "zostaje" zbyt dużo wartości.
- "4 250,00 zł" typowo wskazuje na błąd mieszania ilości i cen (np. użycie nie tej ceny dla partii) albo nieprawidłowe częściowe rozchodowanie partii.
- "4 800,00 zł" zwykle oznacza, że policzono wartość przed rozchodem lub odjęto wydania ilościowo, ale nie rozliczono ich wartościowo według właściwych partii LIFO.
Na egzaminie pomagają dwie kontrole: (1) czy suma pozostałych ilości = stan końcowy, (2) czy żadna partia nie ma "ujemnej" ilości po rozchodach.
