W doborze gazomierza dla instalacji w budynku jednorodzinnym punktem wyjścia jest sumaryczny strumień godzinowy gazu, wynikający z odbiorników przewidzianych do jednoczesnej pracy. W treści podano wartości Qnom (nominalne zużycie/strumień):
- kocioł kondensacyjny: 3,2 m3/h,
- kuchenka gazowa: 1,2 m3/h.
Obliczamy więc pobór łączny: 3,2 + 1,2 = 4,4 m3/h. Następnie, korzystając z tabeli doboru, wybiera się taki typ gazomierza, aby jego zakres pracy (w praktyce warunek na przepływ dopuszczalny) obejmował obliczoną wartość z zapasem, tak aby przy maksymalnym poborze nie dochodziło do "dławienia" przepływu i pogorszenia warunków zasilania urządzeń.
Dlaczego G4? Typ G4 jest przewidziany do pracy przy większych przepływach niż G2,5 i G1,6, dlatego przy zapotrzebowaniu 4,4 m3/h stanowi właściwy dobór (spełnia warunek na przepływ wymagany przez instalację).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- G1,6 – zbyt mała przepustowość; przy jednoczesnej pracy odbiorników instalacja mogłaby nie otrzymać wymaganego strumienia, co sprzyja spadkom ciśnienia i nieprawidłowej pracy urządzeń.
- G2,5 – również za mały w stosunku do 4,4 m3/h; błąd często wynika z wybierania "typowego" gazomierza bez obliczeń.
- G6 – przewymiarowanie; sam fakt, że "przepuści więcej", nie jest wystarczającym argumentem, bo dobór powinien być zgodny z tabelą i zakresem poprawnej pracy pomiaru (także w dolnym zakresie), a większy typ bywa nieuzasadniony projektowo.
W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest: zsumować Qnom oraz wybrać najmniejszy typ, który spełnia wymagany przepływ według tabeli.
