KWALIFIKACJA BUD14 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 1.
Na podstawie danych zawartych w tabeli oblicz ilość wody potrzebną do przygotowania 1 m3 mieszanki betonowej oraz 1 m3 zaprawy wapiennej. Uwzględnij maksymalne zużycie wody oraz współczynnik nierównomierności jej zapotrzebowania (K).
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi zużycia wody na cele produkcji budowlanej oraz współczynnika K
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wynik 900 dm³ otrzymuje się przez odczytanie z tabeli maksymalnego zużycia wody dla 1 m³ mieszanki betonowej i 1 m³ zaprawy wapiennej, a następnie skorygowanie zapotrzebowania współczynnikiem nierównomierności K. Po zsumowaniu skorygowanych wartości i zachowaniu jednostek (1 m³ = 1000 dm³) otrzymuje się 900 dm³.

Pełne wyjaśnienie:

Zadanie polega na wyznaczeniu ilości wody potrzebnej do przygotowania 1 m3 mieszanki betonowej oraz 1 m3 zaprawy wapiennej, przy czym należy przyjąć maksymalne zużycie wody i uwzględnić współczynnik nierównomierności zapotrzebowania K.

Poprawna metoda postępowania jest zawsze taka sama:

  • Krok 1: odczytaj z tabeli maksymalne zużycie wody dla 1 m3 betonu (wartość maksymalna, nie średnia).
  • Krok 2: odczytaj z tabeli maksymalne zużycie wody dla 1 m3 zaprawy wapiennej.
  • Krok 3: zastosuj współczynnik K zgodnie z opisem w tabeli/założeniach (najczęściej jako współczynnik zwiększający zapotrzebowanie w sytuacji nierównomiernego poboru).
  • Krok 4: zsumuj zapotrzebowanie dla betonu i zaprawy, bo pytanie dotyczy wody potrzebnej do przygotowania obu objętości.
  • Krok 5: sprawdź jednostki. Jeśli wynik ma być w dm3, pamiętaj że 1 m3 = 1000 dm3.

Odpowiedź "900 dm3" jest zgodna z taką procedurą: uwzględnia jednocześnie oba składniki zadania (beton i zaprawę), wybór wartości maksymalnych oraz korektę o K.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "450 dm3" często odpowiada sytuacji, gdy ktoś policzy tylko jedną część (np. sam beton albo samą zaprawę) lub pominie współczynnik K.
  • "600 dm3" bywa wynikiem przyjęcia wartości typowych/średnich zamiast maksymalnych albo wykonania korekty tylko dla jednego materiału.
  • "675 dm3" może wynikać z częściowego zastosowania K (np. błędne podstawienie współczynnika, pomylenie działania mnożenia z dodawaniem) albo z błędu w przeliczeniu jednostek.

Wskazówka egzaminacyjna: podkreśl w treści słowa maksymalne oraz współczynnik K i dopiero wtedy licz. Większość pomyłek wynika z pominięcia jednego z tych warunków lub z błędów jednostek.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Stosuj prostą zależność: 1 m³ = 1000 dm³. Jeśli z obliczeń wychodzi np. 0,9 m³ wody, to w dm³ będzie to 0,9 × 1000 = 900 dm³. Na egzaminie zawsze pilnuj, w jakich jednostkach podano odpowiedzi.
To wartość graniczna przyjmowana do obliczeń, gdy zadanie wymaga wariantu "największego zapotrzebowania". Nie wybiera się wtedy wartości średnich ani typowych. Ma to znaczenie przy planowaniu zaopatrzenia w wodę oraz przy ocenie, czy źródło wody na budowie zapewni wymagany pobór.
Współczynnik K służy do korekty zapotrzebowania, gdy pobór wody nie jest równomierny w czasie (np. praca okresowa betoniarki, przerwy i serie zarobów). W praktyce pomaga dobrać wydajność instalacji i uniknąć niedoboru wody w momentach największego poboru.
Najczęściej: (1) pominięcie słowa "maksymalne" i wzięcie wartości średniej, (2) nieuwzględnienie współczynnika K, (3) policzenie tylko betonu albo tylko zaprawy, (4) błąd jednostek m³/dm³. Warto zapisać kroki obliczeń, żeby łatwo je skontrolować.
Najpierw zidentyfikuj, jakie wielkości wymienia treść polecenia: tutaj są to maksymalne zużycie wody oraz K. Dopiero potem szukaj w tabeli wierszy/kolumn odpowiadających 1 m³ betonu i 1 m³ zaprawy wapiennej oraz wartości maksymalnych.
Jeżeli pytanie brzmi o wodę potrzebną do przygotowania obu objętości (1 m³ betonu oraz 1 m³ zaprawy), to końcowy wynik jest sumą zapotrzebowań. Gdyby zadanie wymagało wyników osobno, zwykle prosiłoby wprost o dwa wyniki w oddzielnych jednostkach.
Woda ma gęstość bliską 1 kg/dm³, więc 900 dm³ to w przybliżeniu 900 litrów. Dla dwóch różnych mieszanek (beton + zaprawa) łączny wynik rzędu setek litrów jest typowy. Zbyt małe wartości często oznaczają pominięcie jednej części zadania lub K.
W betonie nadmiar wody pogarsza parametry (m.in. wytrzymałość i trwałość) i zmienia konsystencję. W zaprawach też wpływa na urabialność i skurcz. Dlatego na egzaminie liczy się ilość wody z danych i współczynników, a w praktyce stosuje się kontrolowane dozowanie.
Najczęściej potrzebne są: ilości cementu/spoiwa, kruszywa (frakcje), ewentualnie domieszki, założona konsystencja oraz stosunek woda/spoiwo. W tym zadaniu skupiono się wyłącznie na wodzie, ale warto rozumieć, że woda jest tylko jednym z parametrów wpływających na właściwości betonu.
Ćwicz schemat: odczyt danych → wybór wartości wymaganej w treści (np. maksymalnej) → korekta współczynnikiem → suma/porównanie → kontrola jednostek. Dobrą praktyką jest dopisywanie jednostek przy każdym działaniu, bo to najszybciej ujawnia błędy.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 66% zdających egzamin. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Po zsumowaniu skorygowanych wartości i zachowaniu jednostek (1 m³ = 1000 dm³) otrzymuje się 900 dm³."

Materiały:

  • Podręczniki do technologii betonu i zapraw (działy: skład, dozowanie, woda zarobowa)
  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji BUD.1 dotyczące sporządzania mieszanek i zapraw
  • Zadania treningowe z przeliczania m³ ↔ dm³ i pracy na tabelach technologicznych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego