W zadaniach kosztowych dla robót wiertniczych koszt 1 mb (metr bieżący) jest kosztem jednostkowym, czyli informacją, ile średnio kosztuje wykonanie jednego metra otworu w danych warunkach i dla wskazanego narzędzia. W tym przypadku warunki są określone przez: typ narzędzia (świder gryzowy 8½") oraz długość odwierconego odcinka (140 m).
Poprawna procedura obliczeń ma zawsze ten sam schemat:
- Krok 1: odczytaj z tabeli wszystkie pozycje kosztów, które zgodnie z nagłówkiem/kolumną dotyczą wiercenia tym świdrem (np. koszty narzędzia, eksploatacji, obsługi, materiałów lub inne ujęte w tabeli składniki). Ważne jest, aby nie pominąć pozycji wymaganych w treści tabeli (np. kosztów łącznych).
- Krok 2: zsumuj te wartości, otrzymując koszt całkowity wykonania odcinka 140 m dla tego świdra.
- Krok 3: podziel koszt całkowity przez 140 m. Otrzymasz koszt 1 m (PLN/m lub PLN/mb).
- Krok 4: zastosuj zaokrąglenie zgodne z zasadami w zadaniu/arkuszu (najczęściej do dwóch miejsc po przecinku przy kwotach w PLN).
Dlaczego pozostałe propozycje odpowiedzi bywają wybierane błędnie? Wartości typu "272,80 PLN/m", "340,50 PLN/m" lub "351,20 PLN/m" mogą wynikać z typowych pomyłek: nieuwzględnienia jednego składnika kosztów (wynik zaniżony), dodania kosztów z niewłaściwej kolumny lub dla innego narzędzia (wynik zawyżony), albo zbyt wczesnego zaokrąglania pośrednich sum. Częstym problemem jest też pomylenie kosztu łącznego z kosztem jednostkowym (np. potraktowanie wartości "za 140 m" jako "za 1 m").
Na egzaminie najlepiej kontrolować obliczenia krótką weryfikacją: jeśli przemnożysz otrzymany koszt 1 m przez 140, powinieneś wrócić do kosztu całkowitego odczytanego z tabeli (z drobną różnicą wynikającą z zaokrągleń). To szybki sposób wychwycenia pomyłek w doborze danych i w dzieleniu.