KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 9.
Na podstawie danych zawartych w tabeli określ liczbę roboczogodzin potrzebną brygadzie pracowników na ustawienie wystających krawężników betonowych o wymiarach 15 cm x 30 cm na podsypce piaskowej, na odcinku 500 m.
Ilustracja przedstawia tabelę związaną z kosztorysowaniem robót budowlanych, szczególnie w kontekście ustawiania krawężników
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć liczbę roboczogodzin, należy z tabeli odczytać nakład robocizny (r-g) dla ustawienia wystających krawężników betonowych 15×30 cm na podsypce piaskowej, a następnie przeliczyć go na długość 500 m (mnożąc nakład jednostkowy przez obmiar i zachowując jednostki).

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniu kluczowe jest poprawne wykorzystanie tabeli nakładów (normatywów robocizny). Tabela podaje, ile roboczogodzin (r-g) potrzeba na wykonanie jednostki obmiaru dla określonego rodzaju robót (np. 1 m ustawienia krawężnika albo innej jednostki wskazanej w tabeli).

Krok 1: dobór właściwej pozycji w tabeli
Wyszukuje się pozycję odpowiadającą dokładnie opisowi: wystające krawężniki betonowe, o wymiarach 15 cm × 30 cm, wykonywane na podsypce piaskowej. To ważne, bo inne wymiary lub inna technologia (np. inny rodzaj podłoża) mogą mieć inny nakład robocizny.

Krok 2: sprawdzenie jednostki normy
Przed obliczeniem trzeba ustalić, czy nakład w tabeli jest podany na 1 m, 10 m, 100 m itp. Błąd na tym etapie jest najczęstszą przyczyną uzyskania wyników zbyt małych lub zbyt dużych.

Krok 3: przeliczenie na obmiar 500 m
Gdy nakład jednostkowy jest już właściwie odczytany, wynik całkowity liczy się według schematu:
Robocizna całkowita [r-g] = Nakład jednostkowy [r-g/j.m.] × Obmiar [j.m.].
W tym zadaniu obmiarem jest 500 m ustawienia krawężnika.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • 155,90 r-g – typowo odpowiada sytuacji, gdy zastosowano zbyt mały nakład (np. dla innego typu krawężnika/technologii) albo błędnie zinterpretowano jednostkę normy, zaniżając wynik.
  • 204,80 r-g – wskazuje na przeliczenie z innym nakładem jednostkowym niż właściwy dla wymiaru 15×30 cm lub na błąd w doborze wiersza tabeli.
  • 214,50 r-g – najczęściej jest skutkiem zawyżenia: dobrania normy dla cięższej/pracochłonniejszej technologii lub błędu w skalowaniu (np. potraktowania normy jakby była na mniejszą jednostkę niż w rzeczywistości).

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze podkreśl w tabeli trzy elementy: rodzaj krawężnika (wystający), jego wymiar (15×30) oraz rodzaj podsypki (piaskowa). Dopiero potem wykonuj mnożenie przez 500 m, kontrolując jednostki i zaokrąglenie wyniku.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Roboczogodzina (r-g) to jednostka nakładu pracy ludzkiej. Oznacza 1 godzinę pracy 1 pracownika. W kosztorysie r-g służy do wyliczenia pracochłonności robót, a następnie kosztu robocizny po przemnożeniu przez stawkę za 1 r-g.
Najpierw dopasuj opis pozycji: typ krawężnika (np. wystający), jego wymiary (15×30 cm) oraz technologię (podsypka piaskowa). Potem sprawdź jednostkę, dla której podano nakład (np. 1 m lub 10 m). Dopiero wtedy przeliczaj na obmiar.
Stosuje się prosty wzór: r-g całkowite = nakład jednostkowy × 500 m, z uwzględnieniem jednostki normy. Jeśli norma jest np. na 10 m, to obmiar należy przeliczyć na dziesiątki metrów (500 m = 50 × 10 m).
Wymiary wpływają na masę elementu, sposób transportu i ustawiania oraz pracochłonność. Tabele normatywne zwykle rozróżniają krawężniki o różnych wymiarach, więc wybór złego wariantu w tabeli daje błędny nakład robocizny i błędną liczbę r-g dla całego odcinka.
Tak, technologia podłoża wpływa na liczbę czynności i trudność wykonania. Podsypka piaskowa wiąże się m.in. z innym przygotowaniem podłoża i innym sposobem stabilizacji elementu niż np. posadowienie na ławie betonowej, więc w tabelach mogą występować różne normy.
Najczęstsze pomyłki to: niezauważenie jednostki normy (1 m vs 10 m), wybór podobnej, ale innej pozycji (np. inny wymiar krawężnika), pominięcie warunków technologii (podsypka/rodzaj osadzenia) oraz błędy rachunkowe w mnożeniu i zaokrąglaniu.
r-g opisuje łączny nakład pracy, więc nie zależy bezpośrednio od liczby osób, tylko od zakresu robót i normy. Liczba pracowników wpływa natomiast na czas trwania: np. 200 r-g to 100 godzin pracy 2 osób albo 50 godzin pracy 4 osób (w uproszczeniu).
Warto wykonać szybki test sensowności: oszacuj r-g na 1 m (dzieląc wynik przez 500 m) i oceń, czy to odpowiada typowej pracochłonności robót ręczno-montażowych. Jeśli wychodzi ekstremalnie mało lub dużo, wróć do jednostki normy i doboru wiersza tabeli.
Tabele nakładów stosuje się, gdy trzeba ustalić pracochłonność i zapotrzebowanie na zasoby (robocizna, materiały, sprzęt) dla określonej roboty. Na egzaminie zwykle podaje się tabelę w załączniku/ilustracji, a zdający ma tylko prawidłowo odczytać dane i przeliczyć je na obmiar.
Ćwicz: (1) czytanie opisów pozycji i dopasowanie do tabeli, (2) przeliczenia jednostek (m, 10 m, 100 m), (3) obmiar robót liniowych, (4) kontrolę wyniku przez podział na 1 m. Pomaga też znajomość podstawowych technologii osadzania krawężników.
info

Statystycznie 29% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne do kosztorysowania robót budowlanych (nakłady RMS, praca z tabelami)
  • Przykładowe zadania z przedmiaru i kosztorysu dla robót drogowych (krawężniki, obrzeża)
  • Notatki z zasad obmiaru robót liniowych oraz przeliczeń jednostek

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego