W zadaniu kluczowe jest poprawne odczytanie danych z tabeli dotyczącej największych dopuszczalnych odległości między przerwami dylatacyjnymi. Dylatacje (szczeliny dylatacyjne) wykonuje się po to, aby podzielić długą ścianę na krótsze odcinki i ograniczyć ryzyko rys oraz pęknięć wynikających m.in. z odkształceń termicznych, zmian wilgotności, skurczu i pełzania.
Aby znaleźć właściwą wartość, trzeba wykonać trzy kroki:
- Wybrać właściwy rodzaj muru: ściana jest wymurowana z pustaków ceramicznych, więc korzysta się z wiersza "Z elementów ceramicznych".
- Wybrać typ ściany: pytanie dotyczy ściany jednowarstwowej, czyli należy przejść do części tabeli opisanej jako "jedno- lub dwuwarstwowych".
- Uwzględnić sposób wykonania spoin pionowych: wskazano "spoiny pionowe niewypełnione", więc wybiera się podkolumnę "niewypełnionych".
W komórce na przecięciu tych wskazań znajduje się wartość 25 m i to jest maksymalna odległość, w jakiej należy wykonać szczeliny dylatacyjne dla podanego przypadku.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo pochodzą z innych pól tabeli lub są wynikiem pomylenia kategorii:
- "30 metrów" odpowiada przypadkowi ze spoinami pionowymi wypełnionymi dla ceramiki, a nie niewypełnionymi.
- "12 metrów" dotyczy ścian szczelinowych (warstwa zewnętrzna) z elementów ceramicznych, czyli innego typu przegrody.
- "20 metrów" jest wartością dla murów z innych elementów murowych przy spoinach pionowych niewypełnionych (nie dla ceramiki).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze czytaj nagłówki wielopoziomowe od góry do dołu i sprawdzaj, czy wybrałeś właściwy wiersz (materiał) oraz właściwą podkolumnę (wypełnione/niewypełnione). To najczęstsze źródło pomyłek.
