Zużycie techniczne elementu budynku opisuje, jak z upływem czasu i eksploatacją maleją jego właściwości użytkowe. W tabelach normatywnych często podaje się zakres rocznego zużycia (wartość minimalną i maksymalną), ponieważ tempo degradacji zależy m.in. od warunków pracy, jakości wykonania i konserwacji.
W zadaniu kluczowe są dwa kroki:
- Odczyt danych: dla "muru pruskiego" maksymalny roczny stopień zużycia to 2,5%/rok.
- Obliczenie czasu do 100%: jeśli w każdym roku "ubywa" 2,5% wartości użytkowej, to całkowite zużycie (100%) nastąpi po czasie równym 100% ÷ 2,5%/rok.
Wykonujemy działanie: 100 ÷ 2,5 = 40, czyli całkowite zużycie techniczne przy maksymalnym tempie degradacji nastąpi po 40 latach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe? Wskazania 60, 80 i 100 lat nie wynikają z obliczenia dla maksymalnego zużycia. W szczególności 60 lat odpowiadałoby raczej sytuacji bliższej minimalnemu rocznemu zużyciu (wolniejszej degradacji), a większe wartości tym bardziej przeczą warunkowi "maksymalnego" stopnia zużycia. Na egzaminie warto zapamiętać regułę: im większy % zużycia w skali roku, tym krótszy czas do 100%.
