KWALIFIKACJA EKA8 - CZERWIEC 2020

PYTANIE NR 7.
Na podstawie fragmentu Cennika usług powszechnych w obrocie krajowym i zagranicznym oblicz, jaką kwotę zapłaci klient za nadanie jednej priorytetowej kartki pocztowej do USA oraz jednego ekonomicznego listu o masie 300 g do Meksyku.
Ilustracja przedstawia fragment cennika usług pocztowych dotyczący przesyłek listowych nierejestrowanych priorytetowych i
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Opłatę liczysz z dwóch tabel cennika. Kartka pocztowa jest rozliczana jak list nierejestrowany priorytetowy do 50 g, więc dla USA przyjmujesz stawkę 6,00 zł. List ekonomiczny 300 g do Meksyku mieści się w przedziale ponad 100 g do 350 g dla krajów pozaeuropejskich: 10,00 zł. Razem 16,00 zł.

Pełne wyjaśnienie:

Zadanie polega na poprawnym odczytaniu stawek z fragmentu cennika oraz zsumowaniu opłat za dwie różne przesyłki zagraniczne.

1) Priorytetowa kartka pocztowa do USA
Kluczowa jest "uwaga" w cenniku: opłata za kartkę pocztową jest pobierana jak za przesyłkę listową nierejestrowaną (ekonomiczną albo priorytetową) w danej strefie, o masie do 50 g. To oznacza, że nie szukasz osobnej pozycji "kartka", tylko traktujesz ją jak list do 50 g w odpowiednim rozdziale. Ponieważ kartka jest priorytetowa, korzystasz z tabeli dla przesyłek priorytetowych i wybierasz wiersz "do 50 g". Dla USA (Ameryka Północna) wybierasz właściwą strefę i odczytujesz stawkę 6,00 zł.

2) Ekonomiczny list o masie 300 g do Meksyku
To przesyłka ekonomiczna, więc korzystasz z tabeli dla przesyłek ekonomicznych. Meksyk jest krajem pozaeuropejskim, a masa 300 g mieści się w przedziale ponad 100 g do 350 g. Z tej komórki tabeli odczytujesz stawkę 10,00 zł.

3) Suma opłat
Dodajesz obie kwoty: 6,00 zł + 10,00 zł = 16,00 zł.

Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?

  • 11,00 zł lub 12,00 zł zwykle wynika z pomylenia tabel (np. wzięcia niewłaściwego rozdziału) albo z dobrania złego wiersza wagowego dla 300 g.
  • 15,00 zł często jest skutkiem pominięcia "uwagi" o kartkach (zamiast listu do 50 g przyjmuje się inną, nieadekwatną stawkę) albo błędnego przypisania kraju do kolumny.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw identyfikuj rodzaj usługi (priorytet/ekonomiczna), potem obszar (strefa lub Europa/poza Europą), a dopiero na końcu wiersz wagowy. Na końcu sprawdź przypisy/uwagi pod tabelą.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw sprawdź "uwagę" pod tabelą. Jeśli cennik mówi, że kartka jest liczona jak list nierejestrowany do 50 g, to wybierasz odpowiednią tabelę (priorytet/ekonomiczna), wiersz "do 50 g" i właściwą kolumnę strefy/obszaru. Na końcu odczytaną kwotę przyjmujesz jako cenę kartki.
W wielu cennikach pocztowych kartka nie ma osobnej taryfy, tylko jest objęta zasadą z przypisu: opłata jest pobierana jak za przesyłkę listową nierejestrowaną w danej strefie, o masie do 50 g. Na egzaminie trzeba umieć odnaleźć taki przypis i zastosować go zamiast szukać osobnej rubryki.
Decyduje słowo w treści zadania: "priorytetowa" oznacza tabelę dla przesyłek priorytetowych, a "ekonomiczna" – tabelę ekonomiczną. To częsty punkt pomyłek, bo obie tabele mogą mieć podobne przedziały wagowe, ale dotyczą różnych usług i mogą mieć inne nagłówki kolumn.
Porównaj masę z granicami wierszy w tabeli. Dla 300 g nie wybierasz "do 100 g" ani "powyżej 350 g", tylko wiersz obejmujący zakres ponad 100 g do 350 g. Zwracaj uwagę na słowa "do" oraz "ponad", bo wskazują, czy wartość graniczna należy do przedziału.
To list, dla którego zwykle nie przewiduje się usługi rejestrowania (np. brak numeru do śledzenia w ramach tej kategorii w danym cenniku). W zadaniach egzaminacyjnych ważne jest, że stawki dla nierejestrowanych są podane osobno i to do nich odnosi się przypis o kartkach pocztowych.
Najczęściej: (1) pomylenie trybu nadania (priorytet zamiast ekonomicznej lub odwrotnie), (2) wybranie złej kolumny strefy/obszaru, (3) pominięcie przypisu o kartce, (4) zły wiersz wagowy przez nieuwagę na "ponad… do…". Warto zawsze sprawdzić wszystkie trzy elementy: usługa, obszar, masa.
Tak, jeśli treść mówi o nadaniu więcej niż jednej przesyłki (np. kartki i listu). Wtedy obliczasz koszt każdej z nich osobno na podstawie odpowiedniej tabeli, a następnie dodajesz kwoty. Na egzaminie częsty błąd to podanie tylko jednej stawki zamiast łącznej należności.
Strefy A–D pojawiają się w tabelach, które różnicują opłaty według obszaru geograficznego (np. Europa, Ameryka Północna i Afryka itd.). Gdy tabela ma kolumny opisane strefami, musisz przypisać kraj adresata do właściwej strefy i dopiero wtedy odczytać kwotę z wiersza wagowego.
W tabeli ekonomicznej nagłówek często dzieli kolumny na "kraje europejskie" i "kraje pozaeuropejskie". Przed odczytem ceny ustal, do której grupy należy kraj (np. Meksyk to poza Europa), a potem wybierz wiersz wagowy. To prosty krok, ale pomyłka w kolumnie od razu daje złą kwotę.
Ćwicz pracę z tabelami: wyszukiwanie wiersza wagowego, wybór kolumny strefy/obszaru i czytanie przypisów pod tabelą. Rób krótkie zestawy zadań: jedna przesyłka, potem dwie i trzy, aby utrwalić schemat: usługa → obszar → masa → odczyt → suma. Zawsze na końcu kontroluj jednostki i zakresy.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 40% zdających egzamin. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Opłatę liczysz z dwóch tabel cennika."

Źródła:

  • Fragment "Cennika usług powszechnych w obrocie zagranicznym" dołączony jako ilustracja w zadaniu: "CZĘŚĆ 2: USŁUGI POWSZECHNE W OBROCIE ZAGRANICZNYM", Rozdział IX (nierejestrowane priorytetowe) i Rozdział X (nierejestrowane ekonomiczne) oraz "UWAGA do poz. 9 i 10" (materiał egzaminacyjny z pytania).

Materiały:

  • Aktualny cennik usług powszechnych w obrocie zagranicznym (tabele opłat i przypisy/uwagi)
  • Ćwiczenia z interpretacji tabel: strefy geograficzne i przedziały wagowe
  • Zestawy zadań rachunkowych z zakresu usług pocztowych (sumowanie kilku opłat, różne tryby nadania)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego