W tym typie zadania kluczowe jest rozdzielenie dwóch składników kosztu naprawy:
- robocizna (usługa warsztatowa z cennika),
- części zamienne (zakup elementów, np. końcówek i łożysk).
Pytanie wprost wymaga obliczenia kosztu wymiany bez kosztu wymienianych części. To oznacza, że do wyniku wolno wziąć tylko pozycje z cennika odnoszące się do wykonania czynności (pracy mechanika/stanowiska), a nie ceny samych części. Informacja, że części zostaną zakupione w zakładzie, nie zmienia sposobu liczenia w tym zadaniu — jest jedynie tłem sytuacyjnym.
Krok po kroku należy więc:
- Odczytać z cennika stawkę robocizny za wymianę końcówki drążka kierowniczego i pomnożyć ją przez 2 (bo wymieniane są dwie końcówki).
- Odczytać stawkę robocizny za wymianę łożyska koła przedniego i pomnożyć ją przez 2 (bo wymieniane są dwa łożyska).
- Odczytać stawkę za regulację zbieżności i dodać ją jednokrotnie (o ile cennik nie wskazuje innego rozliczenia).
- Zsumować trzy otrzymane wartości. Ta suma daje 300 zł.
Dlaczego pozostałe kwoty są błędne?
- "200 zł" zwykle odpowiada pominięciu jednej z usług (np. nieuwzględnieniu regulacji zbieżności) albo policzeniu tylko jednej sztuki elementu zamiast dwóch.
- "150 zł" sugeruje policzenie tylko części robocizny (np. jednej czynności) lub błędne odczytanie jednostki rozliczenia w cenniku.
- "350 zł" często wynika z doliczenia kosztu, który w tym zadaniu jest wyłączony (np. dopisania części zamiennych) albo z błędnego przeliczenia ilości (np. potraktowania usługi jako podwójnej, gdy w cenniku jest za komplet/oś).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze podkreśl w treści ograniczenia typu "bez kosztu części", "bez materiałów", "tylko robocizna" i dopiero potem licz. To najczęstsze miejsce utraty punktów w zadaniach z cennikami.
