Wartość bilansowa materiałów to wartość wykazywana w bilansie na dzień bilansowy. W praktyce ustala się ją na podstawie ewidencji księgowej zapasów, czyli poprzez wyznaczenie stanu końcowego (salda końcowego) po wszystkich zapisach dotyczących materiałów.
Aby poprawnie rozwiązać takie zadanie, trzeba:
- rozpoznać, że materiały są składnikiem aktywów, więc ich stan rośnie przy zapisach zwiększających (np. przyjęcia materiałów), a maleje przy zapisach zmniejszających (np. wydania do zużycia), zgodnie z logiką konta aktywów,
- zsumować wszystkie pozycje zwiększające stan oraz wszystkie pozycje zmniejszające stan z podanego fragmentu ewidencji,
- ustalić saldo końcowe jako różnicę między stronami konta (w zależności od tego, jak zaprezentowano ewidencję: jako konto T, zestawienie obrotów lub zapis dziennika),
- jeżeli w danych występują korekty (np. odpisy aktualizujące, rozliczenia), uwzględnić je zgodnie z ich wpływem na wartość materiałów.
Odpowiedź "94 000,00 zł" jest wynikiem prawidłowego ustalenia salda końcowego materiałów na podstawie wskazanego fragmentu ewidencji.
Dlaczego pozostałe kwoty są błędne? Najczęściej oznaczają one typowe pomyłki rachunkowe:
- "99 000,00 zł" może wynikać z pominięcia jednej pozycji zmniejszającej stan albo błędnego ujęcia jej po stronie zwiększeń.
- "104 000,00 zł" często jest skutkiem dodania wszystkich wartości bez rozróżnienia, które zapisy zmniejszają stan materiałów, albo nieuwzględnienia rozchodów.
- "88 000,00 zł" może powstać przy odjęciu zbyt dużej kwoty, np. podwójnym ujęciu rozchodu albo błędnym znaku przy jednej operacji.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu salda zawsze wykonaj szybkie sprawdzenie sensowności wyniku (czy stan końcowy mieści się między stanem początkowym powiększonym o przychody a stanem po rozchodach) oraz upewnij się, że wszystkie zapisy z fragmentu ewidencji zostały użyte dokładnie raz.
