KWALIFIKACJA BUD9 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 18.
Na podstawie fragmentu kosztorysu określ, ile wynosi wartość robocizny montażu 20 sztuk kurków gazowych przelotowych.
Ilustracja przedstawia fragment kosztorysu związanego z montażem kurków gazowych przelotowych, co jest częścią egzaminu na
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wartość robocizny w kosztorysie wyznacza się przez odczytanie z pozycji kosztorysowej części dotyczącej R (robocizny) i przeliczenie jej na podaną ilość. Dla 20 sztuk należy zastosować właściwą wartość jednostkową/nakład i pomnożyć przez 20, bez doliczania materiałów ani sprzętu.

Pełne wyjaśnienie:

W kosztorysie pozycja robót jest zwykle rozbita na składowe kosztów (najczęściej robocizna, materiały i sprzęt). Pytanie dotyczy wyłącznie robocizny montażu, czyli tej części wartości, która wynika z nakładu pracy ludzi (R), a nie z zakupu elementów (M) ani użycia narzędzi/maszyn (S).

Aby poprawnie wyznaczyć wartość robocizny dla 20 sztuk, trzeba:

  • odczytać z fragmentu kosztorysu, która liczba odnosi się do robocizny (np. kolumna "R" lub "wartość robocizny");
  • ustalić, czy podana jest wartość jednostkowa (za 1 szt.), czy wartość łączna dla jakiejś ilości;
  • przeliczyć wynik na 20 sztuk (najczęściej przez mnożenie wartości jednostkowej przez 20);
  • upewnić się, że wynik dotyczy tej samej podstawy (netto/brutto) co w kosztorysie.

Odpowiedź "296,05 zł" jest poprawna, ponieważ odpowiada wartości robocizny obliczonej na podstawie danych z pozycji kosztorysowej dla wskazanej ilości 20 sztuk.

Pozostałe kwoty są typowymi wynikami błędów interpretacyjnych:

  • "47,44 zł" może wynikać z odczytania tylko fragmentu danych (np. częściowej wartości lub wartości dla mniejszej ilości) albo z pomylenia kolumn.
  • "14,80 zł" często odpowiada wartości jednostkowej lub pojedynczemu składnikowi, który nie został przeliczony na 20 sztuk.
  • "948,94 zł" bywa wartością całej pozycji (robocizna + materiały + sprzęt) albo wartością brutto z narzutami, gdy pytanie wymaga samej robocizny.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw znajdź w tabeli, gdzie jest robocizna, potem sprawdź jednostkę i ilość. Dopiero na końcu wykonaj obliczenie, aby uniknąć pomylenia wartości jednostkowej z łączną.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To część wartości pozycji przypisana pracy ludzi (R). Nie obejmuje kosztu zakupu materiałów ani kosztu użycia sprzętu. W praktyce jest liczona z nakładu robocizny i stawki lub odczytywana bezpośrednio z kolumny robocizny w kosztorysie.
Najczęściej kosztorys ma rozbicie na składowe (R/M/S) albo osobne kolumny wartości. Robocizna dotyczy pracy (czas, stawki), materiały dotyczą wyrobów i ich ilości, a sprzęt dotyczy pracy maszyn i urządzeń. Trzeba czytać nagłówki kolumn.
Gdy w kosztorysie podano wartość jednostkową robocizny za 1 sztukę, należy ją pomnożyć przez 20. To podstawowe przeliczenie ilościowe. Warto upewnić się, że jednostką jest "szt." oraz że liczysz tylko robociznę, bez innych składowych.
W kosztorysach spotyka się wartości netto (bez podatku) i brutto (z podatkiem), czasem też wartości z narzutami. Jeśli nie sprawdzisz, co pokazuje dana kolumna, możesz wybrać kwotę większą lub mniejszą od oczekiwanej. Zawsze czytaj opis kolumn i podsumowań.
Jeśli widać jedynie wartość całej pozycji, a zadanie wymaga robocizny, trzeba znaleźć rozbicie na składniki (robocizna, materiały, sprzęt) albo tabelę RMS. Gdy rozbicia nie ma, nie da się wiarygodnie wyznaczyć samej robocizny bez dodatkowych danych.
Najczęściej: pominięcie mnożenia przez liczbę sztuk, wybranie wartości całej pozycji zamiast robocizny, odczyt z niewłaściwej kolumny oraz nieuwzględnienie jednostki (np. szt. vs kpl.). Pomaga zaznaczenie w tabeli wiersza i kolumny przed liczeniem.
Pojęcia są zbliżone, ale w ofercie "koszt pracy" może obejmować dodatkowe elementy (np. narzuty, koszty pośrednie). W kosztorysie robocizna to zwykle wyodrębniona część RMS. Na egzaminie liczy się to, co wynika z przedstawionego kosztorysu.
Możesz wykonać kontrolę logiczną: czy wynik dotyczy 20 sztuk (a nie 1), czy jest tylko robocizną (bez materiałów), oraz czy zgadza się rząd wielkości z wartościami jednostkowymi w tabeli. Taka autokontrola często eliminuje oczywiste pomyłki.
Może się zdarzyć przy pozycjach czysto materiałowych (np. tylko dostawa) albo gdy robociznę ujęto w innej pozycji. W zadaniach egzaminacyjnych zwykle jednak robocizna jest podana, bo ma być odczytana lub przeliczona. Zawsze sprawdzaj opis pozycji.
Ćwicz czytanie pozycji kosztorysowych: jednostka, ilość, wartości jednostkowe i łączne, rozbicie R/M/S. Rób krótkie przeliczenia na inną ilość (np. 10, 20, 50 szt.). Trenuj też uważne czytanie nagłówków kolumn, bo to najczęstsze źródło błędów.
info

Około 41% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że wartość robocizny w kosztorysie wyznacza się przez odczytanie z pozycji kosztorysowej części dotyczącej R (robocizny) i przeliczenie jej na podaną ilość.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z kosztorysowania robót budowlanych (rozdziały o RMS i kalkulacji pozycji)
  • Przykładowe kosztorysy ofertowe/inwestorskie do ćwiczeń z odczytu kolumn robocizny
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych z obszaru BUD.1 obejmujące przedmiar, obmiar i kosztorys

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego