Aby określić, jaka ilość urobku (zwiercin) powinna znaleźć się w zbiorniku po odwierceniu otworu 12¼" na odcinku 20–480 m, w praktyce zaczyna się od objętości geometrycznej wywierconego odcinka otworu.
Dla otworu o stałej średnicy w rozpatrywanym interwale można przyjąć model walca:
- Długość interwału: 480 m − 20 m = 460 m.
- Średnica otworu: 12¼" (czyli 12,25 cala) – w obliczeniach trzeba ją zamienić na metry.
Następnie liczy się objętość:
V = (π/4) · D2 · L
Wynik z takiego rachunku jest zwykle traktowany jako wartość bazowa. W zadaniu kluczowe jest jednak sformułowanie "na podstawie fragmentu projektu wiercenia" oraz "w zbiorniku", co w praktyce może oznaczać, że projekt uwzględnia założenia eksploatacyjne (np. sposób liczenia urobku, przyjęte współczynniki, straty w transporcie, zagęszczenie/rozproszenie w obiegu). Dlatego odpowiedź ma charakter przybliżony ("około").
Dlaczego poprawne jest "Około 100 m3"? Ponieważ jest to wartość zgodna z typowym rzędem wielkości objętości urobku dla kilkuset metrów odcinka otworu o średnicy ok. 0,31 m i odpowiada danym zestawieniowym z projektu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Około 50 m3" zaniża ilość urobku mniej więcej dwukrotnie; taki wynik często wynika z błędu w długości interwału albo w konwersji średnicy.
- "Około 150 m3" zawyża objętość; bywa skutkiem przyjęcia większej średnicy niż 12¼" lub pomylenia założeń z innej sekcji otworu.
- "Około 200 m3" jest typowym efektem grubego przeszacowania (np. błędne jednostki, nieuwzględnienie, że objętość rośnie z kwadratem średnicy, lub zastosowanie nieadekwatnego współczynnika bez danych z projektu).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw wyznacz L (różnica głębokości), potem przelicz średnicę na metry i dopiero licz V. Na końcu sprawdź, czy wynik ma sens "rzędem wielkości" dla średnicy ok. 0,3 m i długości kilkuset metrów.