Gładź tynku wewnętrznego to ostatnia, cienka warstwa wykończeniowa, której zadaniem jest uzyskanie możliwie równej i gładkiej powierzchni. Z tego powodu kluczowe jest uziarnienie kruszywa: im drobniejsze ziarna, tym łatwiej "zamknąć" powierzchnię i uniknąć chropowatości.
Wymaganie "piasek drobnoziarnisty całkowicie przechodzący przez sito 0,5 mm" jest typowym zapisem specyfikacji dla gładzi. Oznacza to kryterium graniczne: w badaniu sitowym ziarna nie mogą pozostawać na sicie o prześwicie 0,5 mm, bo nawet pojedyncze grubsze ziarna mogą powodować rysy i nierówności podczas zacierania.
Drugim warunkiem jest brak domieszek organicznych (np. humusu). Takie zanieczyszczenia mogą opóźniać wiązanie, osłabiać przyczepność i wytrzymałość oraz sprzyjać przebarwieniom, co w warstwie wykończeniowej jest szczególnie niepożądane.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Piasek gruboziarnisty 1,0–2,0 mm…" odpowiada raczej warstwom spodnim (np. obrzutce), gdzie większe uziarnienie poprawia "szkielet" zaprawy, ale nie pozwala na gładkie wykończenie.
- "Piasek średnioziarnisty 0,5–1,0 mm…" może pasować do warstwy narzutu, jednak dla gładzi jest zbyt gruby i nie spełnia warunku pełnego przejścia przez sito 0,5 mm.
- "Piasek drobnoziarnisty 0,25–0,5 mm z domieszkami organicznymi" odpada przez zanieczyszczenia organiczne: nawet przy właściwej frakcji jakościowo jest niezgodny ze specyfikacją.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach "na podstawie specyfikacji" szukaj warunku eliminacyjnego (tu: "całkowicie przez sito 0,5 mm" oraz "bez domieszek organicznych"), a dopiero potem porównuj zakresy frakcji.
