Pytanie dotyczy doboru bezpiecznego pochylenia skarp wykopu w piaskach i żwirach, czyli w gruntach niespoistych. Takie grunty mają małą "naturalną spójność" i przy naruszeniu struktury oraz pod wpływem drgań lub zawilgocenia łatwo się osypują. Dlatego, aby ograniczyć ryzyko obrywu, skarpa powinna być wykonana bardziej płasko (z większym odsunięciem w poziomie na jednostkę wysokości).
Odpowiedź "1 : 1,50" jest poprawna, bo oznacza nachylenie łagodniejsze niż warianty z mniejszą drugą liczbą. W zapisie 1:x (typowo rozumianym jako 1 w pionie na x w poziomie) większe x oznacza mniej strome zbocze, a więc lepszą stateczność przy tych samych warunkach gruntowo-wodnych.
- Odpowiedź "1 : 1,00" oznacza skarpę bardziej stromą. W gruntach niespoistych może to zwiększać prawdopodobieństwo osuwania i obsypów, zwłaszcza przy wibracjach od maszyn oraz przy opadach.
- Odpowiedź "1 : 1,25" jest "pośrednia", ale w kontekście wymagań bezpieczeństwa przy piaskach i żwirach bywa nadal zbyt stroma w porównaniu do bardziej zachowawczego 1 : 1,50.
- Odpowiedź "1 : 0,50" jest bardzo stroma (małe odsunięcie w poziomie), a więc typowo najmniej bezpieczna dla wykopu w piaskach i żwirach. Taki wybór często wynika z błędnej intuicji, że "wystarczy trochę skarpy", albo z pomylenia zapisu proporcji.
W praktyce operator powinien pamiętać, że samo nachylenie skarp to tylko jeden z elementów bezpieczeństwa: znaczenie mają także warunki wodne, obciążenia przy krawędzi wykopu, drgania, czas pozostawienia wykopu otwartego oraz ewentualne zabezpieczenia ścian. Na egzaminie kluczowe jest jednak prawidłowe odczytanie i zastosowanie wartości wynikającej ze specyfikacji.
