W tym typie zadania kluczowe jest kryterium cieplne: przewód nie może się przegrzewać przy długotrwałym obciążeniu. Dlatego porównuje się podany prąd obciążenia IB = 20 A z wartością dopuszczalną (obciążalnością prądową długotrwałą) odczytaną z tabeli dla konkretnego sposobu ułożenia: przewody w rurkach w ścianie oraz dla instalacji 1-fazowej.
Odpowiedź "2,5 mm2" jest uzasadniona wtedy, gdy z dołączonego fragmentu tabeli wynika, że dla wskazanych warunków ułożenia obciążalność długotrwała przewodu o przekroju 2,5 mm2 jest co najmniej równa 20 A. To jest typowa logika doboru: wybiera się najmniejszy przekrój, który spełnia warunek IB ≤ IZ (gdzie IZ to dopuszczalny prąd długotrwały przewodu w danych warunkach).
- Odpowiedź "1,5 mm2" jest błędna, bo przy prądzie 20 A w warunkach gorszego odprowadzania ciepła (rurki w ścianie) obciążalność takiego przekroju często nie osiąga 20 A. Typowy błąd to kierowanie się nawykiem "1,5 mm2 = oświetlenie" bez odczytu z tabeli.
- Odpowiedź "4 mm2" jest nieprawidłowa w tym zadaniu, ponieważ nie wynika z minimalnego doboru: jeśli 2,5 mm2 spełnia warunek cieplny, to większy przekrój nie jest wymagany (choć technicznie byłby bezpieczny). Egzamin sprawdza umiejętność doboru, a nie "dobierania na zapas".
- Odpowiedź "6 mm2" analogicznie jest nadmierna: sugeruje błędne założenie, że większy przekrój jest zawsze właściwy, niezależnie od tabel i kryteriów ekonomicznych/montażowych.
W praktyce dobór przekroju może uwzględniać także inne kryteria (np. spadek napięcia, warunek zwarciowy, grupowanie obwodów, temperatura otoczenia). Jednak w treści zadania wskazano wprost pracę "na podstawie fragmentu tabeli obciążalności", więc rozstrzygające jest kryterium obciążalności długotrwałej dla podanych warunków.
