Kod zużycia świdra wg IADC jest zapisem ustandaryzowanym, w którym kolejne pola opisują m.in. stopień zużycia elementów tnących oraz przyczynę (powód) wyciągnięcia. W tym zadaniu kluczowe jest wskazanie powodu wyciągnięcia narzędzia na podstawie końcowego fragmentu zapisu: ...-TD.
Odpowiedź "Osiągnięcie planowanej głębokości." jest właściwa, ponieważ oznaczenie TD w tym polu jest rozumiane jako zakończenie odcinka wiercenia po dojściu do docelowej (zaplanowanej) głębokości. Jest to typowa, "planowa" przyczyna wyciągnięcia świdra, niezwiązana bezpośrednio z awarią czy pogorszeniem parametrów.
Pozostałe propozycje są mylące z następujących powodów:
- "Zmiana zestawu przewodu." odnosi się do zmiany konfiguracji zestawu przewodu wiertniczego (BHA) lub elementów przewodu. To może być przyczyną wyciągnięcia, ale musiałoby wynikać z odpowiedniego kodu powodu, a nie z oznaczenia TD.
- "Odcinkowe pomiary geofizyczne." opisują operacje pomiarowe (logging), które czasem wymagają przerwania wiercenia i wyciągnięcia narzędzi. Jednak w tym pytaniu kryterium jest jednoznaczne: kod wskazuje osiągnięcie docelowej głębokości, a nie zaplanowane pomiary.
- "Niski postęp wiercenia." sugeruje problem technologiczny (spadek ROP) i "reaktywne" wyciągnięcie świdra. Taki powód również powinien być zakodowany inaczej niż TD.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach z kodami IADC nie należy zgadywać na podstawie typowych zdarzeń w otworze. Najpierw trzeba zlokalizować pole odpowiadające za powód wyciągnięcia i dopiero potem dopasować odpowiedź do znaczenia kodu.
