Zadanie dotyczy obliczeń materiałowych dla robót malarskich. Kluczowe jest to, że w treści wskazano: (1) rodzaj podłoża: tynki gładkie, (2) łączną powierzchnię ścian: 250 m2, oraz (3) dwukrotne malowanie, czyli dwie warstwy.
Najpierw trzeba odczytać z dołączonej tablicy zużycie (lub odwrotnie: wydajność) farby dla tynków gładkich. W praktyce tablice podają zwykle zużycie na 1 m2 dla jednej warstwy albo wydajność w m2/dm3. Następnie wykonuje się obliczenie:
- dla zużycia na 1 m2: zużycie × 250 m2 × 2 warstwy,
- dla wydajności: (250 m2 × 2 warstwy) ÷ wydajność.
Wynik końcowy ma być w dm3, czyli w litrach (w budownictwie te jednostki są traktowane równoważnie: 1 dm3 = 1 l). To ważne, bo częsty błąd to zostawienie wyniku w innej jednostce lub błędne przeliczenie.
Odpowiedź "72,28 dm3" jest zgodna z typowym schematem obliczeń: uwzględnia pełną powierzchnię 250 m2 oraz fakt, że malowanie jest dwukrotne (czyli ilość farby jest w przybliżeniu dwukrotnie większa niż dla jednej warstwy przy tym samym zużyciu jednostkowym).
Dlaczego pozostałe wyniki mogą kusić, ale są błędne?
- "30,30 dm3" i "28,91 dm3" są znacznie mniejsze i typowo wynikają z pominięcia jednej z informacji z treści (np. nieuwzględnienia drugiej warstwy albo użycia mniejszej powierzchni przez błąd uwagi).
- "75,75 dm3" jest blisko wartości poprawnej, więc często pochodzi z drobnej pomyłki w odczycie tablicy (np. wybrania niewłaściwego wiersza dla innego podłoża) lub z zaokrągleń wykonanych na niewłaściwym etapie obliczeń.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz odpowiedź, sprawdź w notatkach, czy masz zastosowany mnożnik 2 za dwie warstwy oraz czy wynik jest w dm3.
