W tachografie analogowym prędkość jest zapisywana jako wykres na tarczy (wykresówce). Kluczowa zasada odczytu brzmi: im dalej od środka tarczy znajduje się linia wykresu, tym większa była prędkość. Dlatego prędkość maksymalną wyznacza się, szukając najdalszego (najwyższego) wierzchołka przebiegu, a nie "typowego" poziomu linii.
Żeby odczytać wartość liczbową, trzeba najpierw poprawnie ustalić podziałkę skali:
- linie opisane liczbami (np. 80 i 100) są liniami głównymi, zwykle co 20 km/h,
- pomiędzy nimi znajdują się linie pomocnicze (często przerywane),
- jeżeli między 80 a 100 jest jedna linia pośrednia, to odległość 20 km/h dzieli się na dwa równe odcinki, czyli 10 km/h na jeden krok skali.
Na pokazanym fragmencie wykresówki widać, że wierzchołki wykresu prędkości:
- przekraczają linię 80 km/h,
- sięgają do pierwszej linii pośredniej powyżej 80 km/h,
- nie dochodzą do linii 100 km/h.
Zatem maksymalna prędkość to 80 km/h + 10 km/h = 90 km/h.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe? Wartości 70 km/h i 80 km/h są zbyt niskie, bo wykres jednoznacznie przekracza 80 km/h. Wartość 100 km/h jest zawyżona, bo przebieg nie sięga linii 100 km/h. Najczęstszy błąd w takich zadaniach to odruchowe zaokrąglanie do wartości opisanej na skali (80/100) bez analizy linii pośrednich oraz mylenie prędkości maksymalnej z prędkością "najczęściej występującą".
