KWALIFIKACJA BUD11 - STYCZEŃ 2019 (test 2)

W pokoju dziecięcym okładzina ścienna jest intensywnie eksploatowana: ściany częściej ulegają zabrudzeniom i drobnym uszkodzeniom. Dlatego przy doborze tapety (zgodnie z informacjami zestawionymi w tabelach porównawczych w materiałach dydaktycznych) zwykle ocenia się takie cechy jak odporność na zmywanie/czyszczenie, wytrzymałość mechaniczna, łatwość montażu i późniejszego usunięcia oraz dopasowanie do podłoża.

• "Flizelinowa" bywa właściwym wyborem do pokoju dziecięcego, ponieważ tapety na flizelinie w praktyce wykonawczej często są wygodne w aplikacji (klej nakłada się na ścianę), stabilne wymiarowo i łatwiejsze do usunięcia przy remoncie. W zależności od konkretnego wyrobu mogą też lepiej znosić codzienne użytkowanie niż proste tapety papierowe.
• "Papierowa" jest typowo mniej odporna na zabrudzenia i uszkodzenia oraz częściej sprawia problemy podczas czyszczenia. W pomieszczeniach dziecięcych może szybciej wyglądać nieestetycznie, jeżeli wymagana jest częsta pielęgnacja powierzchni.
• "Winylowa płaska" może kojarzyć się ze zmywalnością, ale jej przydatność zależy od konkretnych parametrów (np. przepuszczalność pary wodnej, zachowanie na danym podłożu, wymagania dotyczące kleju). Bez wskazania w tabeli jednoznacznych kryteriów nie można jej automatycznie uznać za najlepszą w każdym przypadku.
• "Z włókna szklanego" jest bardzo trwała i często stosowana tam, gdzie liczy się wysoka odporność (np. obiekty użyteczności publicznej). Jednocześnie dobór do pokoju dziecięcego zależy od założeń z tabeli (np. wymaganej estetyki, faktury, technologii malowania, wymagań montażowych). Jeśli tabela wskazuje priorytet łatwego demontażu i typowych warunków mieszkalnych, ten wybór może nie być preferowany.

Na egzaminie warto uważnie czytać kryteria z tabeli: jeśli pojawiają się hasła typu "łatwy demontaż", "klej na ścianę", "odporność użytkowa" lub "przeznaczenie do pomieszczeń mieszkalnych", to często kieruje to wybór w stronę tapet flizelinowych.