KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - PAŹDZIERNIK 2016

PYTANIE NR 8.
Na podstawie informacji zawartych w przedstawionej tablicy oblicz liczbę roboczogodzin potrzebnych do ułożenia płytek o wymiarach 30 cm x 30 cm na stopniach i podstopniach schodów o powierzchni 50 m².
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi nakładów pracy związanych z układaniem płytek na schodach.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Obliczenie roboczogodzin polega na odczytaniu z tablicy właściwego nakładu jednostkowego (r-g na 1 m²) dla płytek 30×30 cm układanych na stopniach i podstopnicach, a następnie pomnożeniu go przez obmiar 50 m². Wynik daje 50,50 r-g. Pozostałe wartości wynikają z odczytu niewłaściwej pozycji lub błędnego przeliczenia.

Pełne wyjaśnienie:

Aby wyznaczyć liczbę roboczogodzin (r-g) potrzebnych do wykonania okładziny, stosuje się zasadę kalkulacji nakładów pracy:

nakład całkowity robocizny = nakład jednostkowy z tablicy × obmiar robót

W tym zadaniu obmiarem jest powierzchnia stopni i podstopnic schodów podana w treści jako 50 m². Kluczowy etap to poprawny odczyt z przedstawionej tablicy takiej pozycji, która jednocześnie spełnia warunki:

  • okładzina z płytek o wymiarach 30 cm × 30 cm,
  • miejsce wbudowania: stopnie i podstopnice schodów (a nie np. posadzka lub ściana),
  • jednostka nakładu: r-g na 1 m².

Po odczytaniu właściwego nakładu jednostkowego z tablicy należy go pomnożyć przez 50 m². Otrzymany wynik to 50,50 r-g, co odpowiada sumarycznemu zapotrzebowaniu czasu pracy na cały zakres robót objęty obmiarem.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? W praktyce wynikają zwykle z typowych pomyłek:

  • 52,50 r-g – może wynikać z wyboru sąsiedniej pozycji tablicy (np. inny format płytek lub inna technologia) albo z zaokrągleń na niewłaściwym etapie.
  • 101,00 r-g – często jest skutkiem nieuzasadnionego podwojenia nakładu (np. przyjęcia, że trzeba liczyć osobno stopnie i podstopnice), mimo że obmiar 50 m² może już obejmować całość lub tablica może dotyczyć zestawu robót na schodach.
  • 125,00 r-g – zwykle wskazuje na błędne przeliczenie jednostek lub zastosowanie nakładu z zupełnie innego zakresu robót (np. bardziej pracochłonnych okładzin albo innej grubości/rodzaju elementów).

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy tablica podaje nakład na 1 m² i czy obmiar dotyczy dokładnie tego samego elementu robót. Najwięcej błędów powstaje przy myleniu zakresu (schody vs posadzka) oraz przy automatycznym "mnożeniu razy dwa".

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw odczytujesz z tablicy nakład jednostkowy (np. r-g/1 m²) dla właściwej technologii i warunków. Potem liczysz nakład całkowity: nakład jednostkowy × obmiar. Na końcu sprawdzasz, czy obmiar obejmuje cały zakres robót (np. stopnie i podstopnice łącznie).
r-g to roboczogodzina, czyli jednostka nakładu pracy ludzkiej. 1 r-g oznacza godzinę pracy jednej osoby. W kosztorysie r-g służą do wyceny robocizny, planowania czasu robót oraz porównania pracochłonności różnych technologii.
W tablicach podobne roboty mają różne nakłady, bo zmieniają się warunki: format płytek, rodzaj podłoża, miejsce wbudowania (schody/posadzka/ściana) lub technologia. Wybranie "prawie pasującej" pozycji daje wynik liczbowy, ale merytorycznie błędny, więc cały rachunek będzie niepoprawny.
To zależy od treści zadania i opisu obmiaru. Jeśli podano "powierzchnia stopni i podstopnic" jako 50 m², zwykle oznacza to wartość łączną. Gdyby obmiary były osobne, zadanie powinno je rozdzielić. Na egzaminie zawsze czytaj, czy obmiar jest sumą, czy dotyczy tylko jednego elementu.
Najczęstsze pomyłki to: odczyt nakładu dla innego formatu płytek, pomylenie schodów z posadzką, nieuwzględnienie warunków z tablicy, przedwczesne zaokrąglenia oraz nieuzasadnione podwajanie wyniku (np. "bo są stopnie i podstopnice"), mimo że tablica lub obmiar mogą już to uwzględniać.
Porównaj wynik z doświadczeniem: schody są zwykle bardziej pracochłonne niż płaska posadzka, bo mają więcej docinek i krawędzi. Sprawdź też, czy nakład jest w r-g/m² i czy obmiar jest poprawny. Jeśli wynik jest "podejrzanie" podwojony lub zbyt duży, wróć do tablicy i warunków.
Wybierz pozycję, która dokładnie odpowiada warunkom zadania: rodzaj elementu (schody), format płytek (30×30), sposób wykonania. Jeśli różnice dotyczą np. przygotowania podłoża lub rodzaju zaprawy, a zadanie tego nie podaje, przyjmujesz wariant podstawowy opisany w tablicy dla typowego wykonania.
Robisz proste dzielenie: czas = r-g / liczba pracowników. Przykładowo 50 r-g przy 2 osobach to 25 godzin pracy zespołu. W praktyce dochodzą przerwy, organizacja stanowiska, dostęp do schodów i logistyka materiału, ale na egzaminie zwykle liczy się czyste przeliczenie z r-g.
Tablice stosuje się, gdy potrzebujesz ujednoliconej i porównywalnej podstawy kalkulacji: w kosztorysach ofertowych, inwestorskich i przy rozliczeniach. Szacunek "na oko" bywa używany pomocniczo w szybkim planowaniu, ale na egzaminie i w formalnych dokumentach podstawą są normatywy lub inne ustalone wskaźniki.
Ćwicz trzy kroki: 1) odczyt właściwej pozycji w tablicy (warunki, jednostka), 2) poprawny obmiar w m², 3) mnożenie i kontrola wyniku. Warto rozwiązać kilka zadań o podobnej strukturze (okładziny, tynki, posadzki), bo schemat rachunku jest powtarzalny.
info

Około 51% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Eksperci podkreślają: "Wynik daje 50,50 r-g. Pozostałe wartości wynikają z odczytu niewłaściwej pozycji lub błędnego przeliczenia."

Materiały:

  • podręczniki do kosztorysowania robót budowlanych (robocizna, normatywy, obmiar)
  • zbiory zadań egzaminacyjnych z kosztorysowania i obmiaru robót wykończeniowych
  • materiały dydaktyczne dotyczące odczytu tablic nakładów rzeczowych i kalkulacji nakładów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego