Wskaźnik pokrycia zobowiązań kapitałem własnym (spotykany też jako wskaźnik zadłużenia kapitału własnego) pokazuje, ile złotych zobowiązań przypada na 1 zł kapitału własnego. Jest to wskaźnik struktury finansowania: porównuje kapitał obcy (dług) z kapitałem własnym.
Sposób obliczenia: stosuje się wzór zobowiązania ogółem / kapitał własny. Dlatego w pierwszym kroku agreguje się dane z tabeli:
- Zobowiązania ogółem = zobowiązania długoterminowe + zobowiązania krótkoterminowe.
- Kapitał własny = suma składników kapitału własnego podanych w tabeli (często: kapitał podstawowy + zysk netto; mogą występować też inne pozycje, jeśli zostały ujęte).
Następnie dzieli się sumę zobowiązań przez sumę kapitału własnego. W tym zadaniu rachunek prowadzi do wyniku 1,40, co oznacza, że na każdą 1 zł kapitału własnego przypada 1,40 zł zobowiązań. Tę samą relację można interpretować jako 140%.
Dlaczego pozostałe wyniki są niepoprawne? Wartości typu 1,20 lub 1,50 zwykle pojawiają się, gdy w sumie pominięto jedną pozycję (np. tylko zobowiązania długoterminowe albo tylko krótkoterminowe) albo gdy z kapitału własnego wyłączono zysk netto. Z kolei 1,75 może wynikać z odwrócenia ilorazu lub błędnego zsumowania obu stron (np. doliczenia pozycji, która nie jest ani zobowiązaniem, ani kapitałem własnym).
Wskazówka egzaminacyjna: zanim policzysz, sprawdź "co jest na 1 zł czego". Jeśli pytanie dotyczy pokrycia zobowiązań kapitałem własnym w znaczeniu zadłużenia względem kapitału, w liczniku są zobowiązania, a w mianowniku kapitał własny.
