W zadaniu korzysta się z tabeli "Przeznaczenie walcarki", która zestawia kilka rodzajów walcarek oraz ich ograniczenia technologiczne. Poprawne rozwiązanie polega na doborze jednego wiersza tabeli, w którym spełnione są wszystkie trzy podane parametry:
- grubość wsadu: 2,5 mm,
- grubość wyrobu: 0,25 mm,
- długość beczki walców: 2100 mm.
Dla układów ciągłych 5- i 6-klatkowych zakresy w tabeli obejmują wsad 2–23 mm, wyrób 0,15–0,38 mm oraz długość beczki do 2185 mm. Oznacza to, że wartości 2,5 mm, 0,25 mm i 2100 mm mieszczą się w tych przedziałach jednocześnie. Z tego samego wiersza odczytuje się, że maksymalna prędkość walcowania wynosi do 40 m/s, więc odpowiedź "40 m/s" jest właściwa.
Pozostałe propozycje są niepoprawne, ponieważ odpowiadają typom walcarek o innych ograniczeniach:
- "20 m/s" pasuje do układów ciągłych 3- lub 4-klatkowych, ale te układy nie obejmują tak małej grubości wyrobu (w tabeli minimalnie ok. 0,3 mm lub 0,6 mm), więc nie spełniają warunku 0,25 mm.
- "15 m/s" jest typowe dla walcarek nawrotnych duo/kwarto, które nie są przeznaczone do tak cienkich wyrobów stalowych jak 0,25 mm w ujęciu tej tabeli albo mają inne przeznaczenie materiałowe; dodatkowo w tabeli dla nich widnieje przedział prędkości 2,5–15 m/s, a nie wyraźna prędkość maksymalna dopasowana do wszystkich kryteriów.
- "10 m/s" dotyczy układów wielowalcowych, lecz w tabeli mają one długość beczki do 2000 mm, co eliminuje je przy wymaganych 2100 mm.
Wskazówka egzaminacyjna: przy doborze z tabel nie wybieraj prędkości "na oko". Najpierw odfiltruj wiersze po każdym parametrze, a dopiero na końcu odczytaj prędkość z właściwego wiersza.
