W regule CFR (Cost and Freight) dla transportu morskiego sprzedający ma dwie kluczowe grupy obowiązków, które łatwo pomylić: miejsce dostawy i przejścia ryzyka oraz zakres kosztów transportu.
Dlaczego poprawne jest "CFR"?
W CFR sprzedający spełnia dostawę przez umieszczenie towaru na statku w porcie załadunku. Od tego momentu (w porcie załadunku) ryzyko utraty lub uszkodzenia towaru przechodzi na kupującego. Jednocześnie sprzedający ma obowiązek zawrzeć umowę przewozu i ponieść koszt frachtu do określonego portu przeznaczenia. Dodatkowo, zgodnie z typową konstrukcją reguł, sprzedający dokonuje odprawy celnej eksportowej (kupujący odpowiada za import).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?
- "FCA" dotyczy dostawy przewoźnikowi (carrier) i może być stosowane dla różnych gałęzi transportu. Nie opisuje sytuacji "dostarcza towar na statek w porcie załadunku" jako istoty reguły morskiej oraz nie jest z definicji regułą "z frachtem do portu przeznaczenia" po stronie sprzedającego.
- "FAS" oznacza dostarczenie towaru wzdłuż burty statku w porcie załadunku, a nie "na statek". Ponadto w tej regule sprzedający nie ma obowiązku zawierania umowy przewozu do portu przeznaczenia.
- "DAT" (w INCOTERMS 2010) odnosi się do dostawy w terminalu w miejscu przeznaczenia, więc logika dostawy i przeniesienia ryzyka jest inna niż w regułach morskich typu CFR, gdzie dostawa następuje w porcie załadunku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści widzisz jednocześnie "na statek w porcie załadunku" oraz "sprzedający opłaca przewóz do portu przeznaczenia", szukaj reguły z grupy "C" dla morza (CFR/CIF). Rozróżnienie polega na tym, czy pojawia się dodatkowo obowiązek ubezpieczenia (wtedy byłoby CIF).