KWALIFIKACJA SPL4 - STYCZEŃ 2020

PYTANIE NR 3.
Na podstawie której formuły handlowej INCOTERMS 2010 sprzedający dostarcza towar na statek w porcie załadunku, na swój koszt zawiera umowę przewozu do określonego portu przeznaczenia i dokonuje odprawy celnej eksportowej?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Reguła CFR oznacza, że sprzedający dostarcza towar na statek w porcie załadunku (tam przechodzi ryzyko), a jednocześnie na własny koszt zawiera umowę przewozu i opłaca fracht do wskazanego portu przeznaczenia. Sprzedający realizuje też odprawę eksportową.

Pełne wyjaśnienie:

W regule CFR (Cost and Freight) dla transportu morskiego sprzedający ma dwie kluczowe grupy obowiązków, które łatwo pomylić: miejsce dostawy i przejścia ryzyka oraz zakres kosztów transportu.

Dlaczego poprawne jest "CFR"?
W CFR sprzedający spełnia dostawę przez umieszczenie towaru na statku w porcie załadunku. Od tego momentu (w porcie załadunku) ryzyko utraty lub uszkodzenia towaru przechodzi na kupującego. Jednocześnie sprzedający ma obowiązek zawrzeć umowę przewozu i ponieść koszt frachtu do określonego portu przeznaczenia. Dodatkowo, zgodnie z typową konstrukcją reguł, sprzedający dokonuje odprawy celnej eksportowej (kupujący odpowiada za import).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?

  • "FCA" dotyczy dostawy przewoźnikowi (carrier) i może być stosowane dla różnych gałęzi transportu. Nie opisuje sytuacji "dostarcza towar na statek w porcie załadunku" jako istoty reguły morskiej oraz nie jest z definicji regułą "z frachtem do portu przeznaczenia" po stronie sprzedającego.
  • "FAS" oznacza dostarczenie towaru wzdłuż burty statku w porcie załadunku, a nie "na statek". Ponadto w tej regule sprzedający nie ma obowiązku zawierania umowy przewozu do portu przeznaczenia.
  • "DAT" (w INCOTERMS 2010) odnosi się do dostawy w terminalu w miejscu przeznaczenia, więc logika dostawy i przeniesienia ryzyka jest inna niż w regułach morskich typu CFR, gdzie dostawa następuje w porcie załadunku.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści widzisz jednocześnie "na statek w porcie załadunku" oraz "sprzedający opłaca przewóz do portu przeznaczenia", szukaj reguły z grupy "C" dla morza (CFR/CIF). Rozróżnienie polega na tym, czy pojawia się dodatkowo obowiązek ubezpieczenia (wtedy byłoby CIF).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
CFR (Cost and Freight) oznacza, że sprzedający dostarcza towar na statek w porcie załadunku, a następnie organizuje i opłaca przewóz (fracht) do wskazanego portu przeznaczenia. Ryzyko zwykle przechodzi na kupującego już w porcie załadunku, mimo że koszty frachtu ponosi sprzedający.
W CFR rozdzielone są koszty i ryzyko: koszty transportu do portu przeznaczenia ponosi sprzedający, ale ryzyko utraty/uszkodzenia przechodzi na kupującego w momencie dostarczenia towaru na statek w porcie załadunku. To częsta pułapka na egzaminach.
W obu regułach sprzedający dostarcza towar na statek w porcie załadunku i opłaca fracht do portu przeznaczenia. Różnica jest taka, że w CIF sprzedający dodatkowo zapewnia ubezpieczenie cargo na czas transportu morskiego, a w CFR nie ma takiego obowiązku (ubezpieczenie może zorganizować kupujący).
FAS (Free Alongside Ship) oznacza dostarczenie towaru wzdłuż burty statku w porcie załadunku, a nie umieszczenie go na statku. W FAS sprzedający nie ma obowiązku opłacenia przewozu do portu przeznaczenia, więc opis z pytania nie odpowiada tej regule.
FCA można stosować w różnych gałęziach transportu, także przy wysyłkach morskich (np. dostawa do terminalu/portu i przekazanie przewoźnikowi). CFR jest regułą stricte "morską" w logice dostawy na statek oraz z obowiązkiem sprzedającego dotyczącym zawarcia umowy przewozu do portu przeznaczenia.
W typowym układzie reguł INCOTERMS sprzedający odpowiada za formalności i koszty odprawy eksportowej, czyli przygotowanie towaru do legalnego wywozu. Kupujący zwykle przejmuje obowiązki związane z importem w kraju przeznaczenia (odprawa importowa, cła i podatki).
Szukaj połączenia dwóch elementów: (1) dostawa/ryzyko wcześniej (np. "na statek w porcie załadunku"), a (2) koszty transportu dalej po stronie sprzedającego (np. "zawiera umowę przewozu do portu przeznaczenia"). To klasyczny sygnał reguł "C", gdzie koszty i ryzyko "rozjeżdżają się".
CFR stosuje się przy sprzedaży z wykorzystaniem transportu morskiego lub śródlądowego, gdy sprzedający ma lepsze warunki frachtowe i chce kontrolować organizację przewozu do portu przeznaczenia, ale nie chce przejmować ryzyka po załadunku na statek. Częste w handlu masowym i kontenerowym.
W praktyce pojawiają się dokumenty takie jak konosament (bill of lading) lub inne potwierdzenie przyjęcia towaru do przewozu, a także faktura handlowa, specyfikacja, dokumenty celne eksportowe i instrukcje wysyłkowe. Zakres zależy od relacji handlowej i wymagań przewoźnika oraz służb celnych.
Najczęstsze błędy to: mylenie CFR z CIF (dodanie ubezpieczenia), wybór FAS/FOB tylko dlatego, że pada słowo "statek", oraz mylenie miejsca ponoszenia kosztów z miejscem przejścia ryzyka. Pomaga zasada: w CFR ryzyko jest "wcześniej", a koszty frachtu "później".
info

Statystycznie 53% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Według specjalistów z branży: "Sprzedający realizuje też odprawę eksportową."

Źródła:

  • International Chamber of Commerce (ICC): "Incoterms 2010" (publikacja reguł ICC) – opis obowiązków w regule CFR.
  • International Chamber of Commerce (ICC): "Incoterms 2020" (publikacja reguł ICC) – aktualna edycja reguł i porównanie zmian względem 2010.

Materiały:

  • Publikacja ICC: tekst reguł INCOTERMS (wersja 2010 oraz 2020) wraz z komentarzami
  • Materiały dydaktyczne z organizacji transportu morskiego (porty, fracht, konosament)
  • Zestawy ćwiczeń: przyporządkowanie reguł do opisów kosztów/ryzyka/odprawy

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego