Na rysunku pokazano zależność geometryczną typową dla obliczania długości odcinka między dwoma punktami na płaszczyźnie. Zaznaczono prostokąt ustawiony ukośnie oraz trójkąt prostokątny zbudowany na różnicy odciętych (opisanej jako 19,78−10,14) i różnicy rzędnych (opisanej jako 9,97−0,56). Te dwie różnice są prostopadłymi przyprostokątnymi.
Jeżeli znamy Δx oraz Δy między dwoma punktami, to długość odcinka łączącego te punkty wyznacza się jako przeciwprostokątną trójkąta prostokątnego, czyli z twierdzenia Pitagorasa: d = √((Δx)^2 + (Δy)^2). W praktyce geodezyjnej taka długość może odpowiadać mierzonej "miarze czołowej" (długości boku/frontu obiektu w szkicu sytuacyjnym), dlatego odpowiedź "miarę czołową." jest właściwa.
Odpowiedź "przekątne." jest niepoprawna, bo rysunek dostarcza informacji pozwalających wyznaczyć długość konkretnego odcinka (jednej przeciwprostokątnej). Aby wyznaczyć przekątne prostokąta (w liczbie mnogiej) trzeba znać dodatkowe wymiary lub relacje dla całej figury, a nie tylko różnice współrzędnych jednego boku.
Odpowiedź "współrzędne punktów przecięć prostych." jest niepoprawna, ponieważ do obliczenia współrzędnych punktu przecięcia potrzebny jest opis prostych (np. równania, współczynniki kierunkowe lub punkty na prostych). Same różnice odciętych i rzędnych między dwoma punktami nie wyznaczają przecięcia innych prostych.
Odpowiedź "współrzędne dwóch narożników budynku." także jest niepoprawna: aby policzyć współrzędne narożników, trzeba znać przynajmniej współrzędne punktu odniesienia (jednego narożnika) i sposób przejścia do drugiego. Rysunek pokazuje różnice, czyli dane wystarczające do obliczenia długości, ale niewystarczające do odtworzenia jednoznacznych współrzędnych w układzie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu widzisz "różnicę odciętych" i "różnicę rzędnych", najczęściej celem jest obliczenie odległości/miary odcinka metodą Pitagorasa, a nie wyznaczanie pełnych współrzędnych.