W opisanej interwencji kluczowa jest kolejność zastosowanych środków: najpierw użyto kajdanek, a dopiero potem pałki wielofunkcyjnej typu tonfa. Z punktu widzenia zasad użycia środków przymusu bezpośredniego pracownik ochrony powinien działać zgodnie z regułami: celowości, niezbędności i proporcjonalności, czyli dobrać środek adekwatny do zagrożenia i zakończyć eskalację, gdy cel został osiągnięty.
Odpowiedź "zastosowanie pałki wielofunkcyjnej wobec osoby, w stosunku do której użyto kajdanek" jest prawidłowa, ponieważ w materiale wskazano zakaz stosowania pałki służbowej wobec osoby, wobec której już zastosowano kajdanki (z wyjątkiem sytuacji związanych z technikami transportowymi, np. dźwigniami). Jeżeli osoba jest już częściowo unieruchomiona kajdankami, to użycie pałki jako środka bólowego/obezwładniającego stanowi nieuzasadnioną eskalację i może być traktowane jako przekroczenie uprawnień.
Pozostałe propozycje nie opisują przekroczenia uprawnień w przedstawionym układzie faktów:
- "użycie kajdanek wobec osoby stawiającej czynny opór i podejmującej próbę ucieczki" – kajdanki są przewidziane do ograniczenia możliwości ucieczki i oporu; w takim zachowaniu osoby istnieje typowa przesłanka do ich użycia.
- "użycie pałki wielofunkcyjnej typu tonfa wobec osoby stawiającej czynny opór" – sama obecność czynnego oporu może uzasadniać zastosowanie pałki jako środka do obezwładnienia, o ile jest to konieczne i proporcjonalne. Błędem w opisie nie jest więc sam fakt użycia pałki, lecz jej użycie po kajdankach.
- "zastosowanie przez patrol środków przymusu bezpośredniego na terenie Magazynu Rezerw Państwowych" – miejsce interwencji nie stanowi samo w sobie przesłanki nielegalności; decydują warunki użycia, dobór środka i zakazy dotyczące konkretnych kombinacji lub sekwencji.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o ŚPB zawsze wyszukuj w opisie zdania typu "następnie zastosowano…", bo to często ujawnia nieprawidłową eskalację albo złamanie zakazu łączenia środków.
