KWALIFIKACJA OGR4 - CZERWIEC 2024

PYTANIE NR 24.
Na podstawie planu zagospodarowania ogrodu określ, ile wynosi różnica wysokości pomiędzy poziomem tarasu o nawierzchni z betonowej kostki brukowej, a poziomem trawnika.
Ilustracja przedstawia plan zagospodarowania ogrodu, który jest częścią egzaminu zawodowego dla technika architektury
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Różnicę wysokości oblicza się jako różnicę rzędnych (poziomów) odczytanych z planu: poziom tarasu minus poziom trawnika.
Po poprawnym wskazaniu obu poziomów na rysunku wykonuje się proste odejmowanie, a wynik podaje w metrach. Tutaj różnica wynosi 0,7 m.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniu kluczowe jest poprawne odczytanie poziomów (rzędnych wysokościowych) dla dwóch elementów zagospodarowania: tarasu z kostki betonowej oraz trawnika. Na planach ogrodu poziomy mogą być zapisane jako wartości przy elementach (np. przy krawędzi tarasu) albo pokazane warstwicami/punktami wysokościowymi.

Następnie liczy się różnicę wysokości, czyli ile wynosi pionowy "uskok" między tymi powierzchniami. W praktyce jest to działanie: poziom tarasu − poziom trawnika. Wynik podaje się w metrach (m). Odpowiedź "0,7 m" jest prawidłowa, bo odpowiada różnicy odczytanych z planu poziomów dla tych dwóch miejsc.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • "0,5 m" i "0,6 m" to typowe wyniki powstające, gdy odczyta się niewłaściwy punkt odniesienia (np. inną krawędź tarasu, inny fragment trawnika) albo pominie się jedną z wartości pośrednich zaznaczonych na planie.
  • "0,1 m" bywa wybierane przy powierzchownym odczycie rysunku (np. pomylenie wysokości bezwzględnej z różnicą lub odczyt wartości opisującej spadek/warstwy konstrukcyjne zamiast poziomu terenu).

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw zidentyfikuj dokładnie miejsca pomiaru (taras: gotowa nawierzchnia, trawnik: gotowy poziom terenu), sprawdź jednostki, a dopiero potem wykonaj odejmowanie i porównaj, czy wynik pasuje do realnego "stopnia" między powierzchniami.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Rzędna wysokościowa to wartość liczbowa określająca poziom danego punktu lub elementu terenu (np. tarasu, trawnika). Na planie może być podana jako liczba przy punkcie, krawędzi lub w opisie. Z dwóch rzędnych można policzyć różnicę wysokości przez odejmowanie.
Najpierw znajdź na planie poziom tarasu i poziom trawnika (rzędne). Potem oblicz: poziom tarasu minus poziom trawnika. Wynik to różnica wysokości w metrach. Upewnij się, że odczytujesz wartości dla właściwych miejsc (np. przy krawędzi tarasu).
Najczęstsze błędy to: odczyt rzędnej z niewłaściwego punktu (np. inna część tarasu), pomylenie opisów konstrukcji nawierzchni z poziomem gotowym, nieuwzględnienie jednostek oraz liczenie różnicy z pominięciem jednej z wartości podanych na planie.
Różnica poziomów wpływa na bezpieczeństwo i wygodę użytkowania (ryzyko potknięcia), na potrzebę zastosowania stopni lub pochylni oraz na odwodnienie. Zbyt mała lub źle rozwiązana różnica może kierować spływ wody na taras albo powodować podmakanie przy elewacji.
Porównaj rzędne: większa liczba oznacza wyższy poziom. Jeśli plan pokazuje warstwice, wyżej jest tam, gdzie warstwice mają większe wartości. W praktyce nie zgaduj "z doświadczenia" – zawsze opieraj się na danych liczbowych z rysunku.
Nie. Różnica wysokości mówi, o ile metrów jeden poziom jest wyżej od drugiego (pionowo). Spadek opisuje nachylenie na określonej długości (np. ile cm na 1 m). Do obliczeń spadku potrzebujesz różnicy wysokości oraz odległości w poziomie.
Jeśli na rysunku (lub w opisie) wartości podano w centymetrach, to aby uzyskać metry dzielisz przez 100 (np. 70 cm = 0,70 m). W zadaniach egzaminacyjnych odpowiedzi zwykle są w metrach, więc przed wyborem wariantu warto sprawdzić, czy nie trzeba przeliczenia.
Gdy różnica poziomów jest na tyle duża, że nie da się jej bezpiecznie zniwelować samym wyprofilowaniem terenu lub krawężnikiem. W praktyce projektowej decyzja zależy od funkcji, miejsca i ergonomii, ale zawsze wynika z policzonej różnicy rzędnych i dostępnej przestrzeni.
Poziom gotowy to rzędna dotycząca finalnej powierzchni użytkowej (wierzch kostki). Na planie bywa opisany przy krawędziach tarasu lub jako wysokość punktów charakterystycznych. Trzeba uważać, by nie pomylić go z grubościami warstw konstrukcyjnych pod nawierzchnią.
Ćwicz na różnych planach: wyszukuj rzędne, określaj punkty odniesienia i licz różnice. Trenuj też czytanie legendy i opisów (warstwice, punkty wysokościowe). Dobrym nawykiem jest zapisanie sobie dwóch odczytanych wartości i wykonanie odejmowania przed wyborem odpowiedzi.
info

Statystycznie 52% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z czytania rysunku technicznego w architekturze krajobrazu (rzędne, przekroje, skale)
  • Ćwiczenia z analizy planów zagospodarowania terenu (wysokości, spadki, odwodnienie)
  • Podstawy geodezji/niwelacji w zakresie niezbędnym dla projektowania ogrodów (pojęcia i proste obliczenia)

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego