W tego typu zadaniach kluczowe jest zastosowanie przeliczenia proporcjonalnego: ilość preparatu rośnie liniowo wraz z ilością przygotowywanej cieczy roboczej, o ile etykieta/informacja dotyczy dawki na określoną objętość (np. na 1 l lub na 100 l).
Jak myśleć krok po kroku:
- Odczytaj z podanych informacji, dla jakiej objętości podano dawkę wyjściową (objętość odniesienia).
- Ustal, ile razy 300 l jest większe od objętości odniesienia (to jest współczynnik skali).
- Pomnóż dawkę wyjściową przez ten współczynnik skali. Wynik podaj w gramach.
Odpowiedź "75 g" jest poprawna, bo odpowiada sytuacji, w której 300 l stanowi wielokrotność objętości, dla której podano dawkę, a przeliczenie wykonano konsekwentnie i bez zmiany jednostek.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "25 g" zwykle odpowiada dawce bazowej dla mniejszej objętości i wskazuje na błąd nieuwagi (brak przeliczenia na 300 l) lub błędne założenie, że dawka nie zależy od objętości.
- "100 g" często wynika z pomylenia współczynnika skali (np. przyjęcia 4 zamiast 3) albo z nieprawidłowego przeliczenia jednostek (np. przejścia z dawki na 100 l na dawkę na 300 l bez zachowania proporcji).
- "125 g" sugeruje jeszcze większe przeszacowanie, typowe dla błędu skali (np. przyjęcie niewłaściwej objętości odniesienia) albo dla heurystyki "ładnej liczby" – wybór wartości, która wydaje się bardziej prawdopodobna, ale nie wynika z rachunku.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj krótkie równanie proporcji (dawka/objętość = stałe) i dopiero potem podstawiaj liczby. To zmniejsza ryzyko pomyłki w skali i jednostkach.
