W niwelacji geometrycznej wysokość kolejnego punktu wyznacza się na podstawie obserwacji zapisanych w dzienniku niwelacji. Kluczowa jest zasada, że przewyższenie między punktami w danym stanowisku oblicza się jako różnicę odczytu wstecz i odczytu w przód (wstecz − w przód). Następnie przewyższenia sumuje się wzdłuż ciągu, a wynik dodaje do znanej wysokości punktu nawiązania (reperu/punktu osnowy).
W tym typie zadania poprawny wynik 182,947 m oznacza, że po:
- prawidłowym odczytaniu danych z dziennika (bez pomyłek w tysięcznych),
- zastosowaniu właściwych znaków (wstecz jako składnik dodatni, w przód jako składnik ujemny w przewyższeniu),
- zsumowaniu przewyższeń do punktu osnowy realizacyjnej nr 2,
- oraz zaokrągleniu końcowego wyniku do 0,001 m,
otrzymuje się wysokość H = 182,947 m.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne? Różnice rzędu 0,001–0,002 m (1–2 mm) są typowe dla:
- błędu zaokrąglenia w trakcie pośrednich sum zamiast zaokrąglenia dopiero na końcu,
- pomyłki w przepisaniu jednej cyfry w tysięcznych z dziennika do obliczeń,
- błędu znaku w jednym stanowisku (zamiana wstecz z w przód), co często daje przesunięcie o 1–2 mm w krótkim ciągu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonuj krótką kontrolę rachunków (czy suma przewyższeń ma sens kierunkowo i liczbowo) oraz pilnuj, aby wynik końcowy podać w metrach z trzema miejscami po przecinku, jeśli tak zapisano w odpowiedziach.
