W notacji GRAFCET (stosowanej do opisu sterowania sekwencyjnego) obowiązuje zasada: krok docelowy uaktywni się wtedy i tylko wtedy, gdy jednocześnie (1) krok poprzedzający jest aktywny oraz (2) spełniony jest warunek tranzycji znajdującej się na połączeniu między tym krokiem a krokiem następnym.
W analizowanym fragmencie występują cztery równoległe gałęzie z krokami 3, 4, 5 i 6, które zbiegają się (konwergencja) do wspólnego kroku 7. Każda z gałęzi ma własną tranzycję wyjściową umieszczoną pod danym krokiem: odpowiednio 3 (pod krokiem 3), 5 (pod krokiem 4), 7 (pod krokiem 5) oraz 9 (pod krokiem 6). To właśnie te tranzycje prowadzą w dół do kroku 7.
Dlatego przejście do kroku 7 z gałęzi zawierającej krok 5 jest możliwe, gdy spełnione są dwa warunki równocześnie:
- aktywny jest krok 5 (system znajduje się w tym stanie),
- spełniony jest warunek tranzycji 7 (to tranzycja wyjściowa z kroku 5 do wspólnego kroku 7).
Pozostałe odpowiedzi są błędne typowo z jednego powodu: mylą numery tranzycji. Na rysunku są także tranzycje wejściowe umieszczone nad krokami (np. 6 nad krokiem 5). One opisują warunek wejścia do danego kroku, a nie warunek wyjścia z niego. Przykładowo warunek 6 dotyczy dojścia do kroku 5, natomiast do przejścia z kroku 5 w dół do kroku 7 trzeba analizować tranzycję pod krokiem 5, czyli 7.
W praktyce (PLC, układy mechatroniczne) poprawne rozpoznawanie, czy tranzycja jest wejściowa czy wyjściowa, chroni przed błędami w diagnozowaniu sekwencji: operator może widzieć spełniony warunek "nad krokiem", ale to nie oznacza jeszcze, że istnieje możliwość przejścia do następnego kroku bez spełnienia warunku tranzycji "pod krokiem".
