Wiercenie kierunkowe wymaga dobrania elementów zestawu BHA tak, aby możliwe było uzyskanie planowanej krzywizny toru otworu. W zadaniu podano dwa kluczowe parametry opisujące "zdolność skrętu" zestawu:
- przyrost kąta około 24°/30 m (czyli oczekiwana intensywność zmiany inklinacji na określonym odcinku),
- kąt na krzywym łączniku 2,6° (ustawienie narzędzia wymuszające odchylenie osi wiercenia).
Nomogram jest narzędziem graficznym, które pozwala powiązać te wielkości z doborem średnicy silnika wgłębnego. Odczyt polega na odnalezieniu na wykresie wartości przyrostu kąta, następnie powiązaniu jej z linią/krzywą odpowiadającą nastawie 2,6°, a na końcu odczytaniu wskazanej średnicy silnika.
Odpowiedź "3¾"" jest właściwa, bo dla zestawu: 24°/30 m oraz 2,6° to właśnie ta średnica leży w obszarze zgodności na nomogramie (zapewnia wymagany build rate przy danej nastawie).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "2⅞"" zwykle odpowiada innemu zakresowi pracy (dla mniejszych średnic zależności na nomogramach często wskazują inne uzyskiwane krzywizny lub inne wymagane nastawy). Jej wybór wynika często z błędnego odczytu skali lub przesunięcia punktu przecięcia linii.
- "4¾"" oraz "5½"" to większe średnice, które na nomogramie w tych warunkach nie odpowiadają wskazanemu przyrostowi kąta przy nastawie 2,6°. Częsty błąd to założenie, że "większa średnica" automatycznie pasuje, zamiast trzymać się relacji odczytanej z wykresu.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach z nomogramem najpierw upewnij się, że czytasz właściwą jednostkę przyrostu (tu °/30 m), a dopiero potem wyznaczaj przecięcie linii dla kąta krzywego łącznika. Większość pomyłek wynika z odczytu z niewłaściwej podziałki.
