KWALIFIKACJA BUD19 - CZERWIEC 2022 (test 2)

PYTANIE NR 2.
Na podstawie przedstawionego przekroju poprzecznego projektowanego nasypu drogi, oblicz szerokość k korony nasypu.
Ilustracja przedstawia przekrój poprzeczny projektowanego nasypu drogi.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szerokość k korony nasypu wyznacza się z przekroju poprzecznego przez zsumowanie wszystkich składowych szerokości należących do korony (np. jezdni i poboczy) odczytanych z rysunku. Elementów skarp (pochylenia) nie dolicza się do k. Po poprawnym zsumowaniu wartości z przekroju otrzymuje się 10,00 m.

Pełne wyjaśnienie:

Szerokość k korony nasypu to wymiar poziomy obejmujący część górną nasypu, na której znajduje się konstrukcja drogi (typowo jezdnia oraz elementy przyległe, takie jak pobocza, zależnie od tego, jak zostały pokazane i zwymiarowane w przekroju). W tego typu zadaniu kluczowe jest, aby bazować na wymiarach podanych w przekroju poprzecznym, a nie na samych pochyleniach skarp.

Metoda postępowania (ogólna):

  • Odczytaj z przekroju wszystkie odcinki szerokości, które tworzą koronę (np. szerokość jezdni, poboczy lub innych pasów pokazanych jako poziome elementy na górze nasypu).
  • Upewnij się, że nie wliczasz do k elementów należących do skarp (pochyłych boków nasypu) ani części poniżej korony.
  • Zsumuj odczytane szerokości. Jeśli przekrój jest symetryczny, sprawdź, czy nie trzeba uwzględnić elementów po obu stronach (częsty błąd to policzenie tylko jednej strony).
  • Zapisz wynik w metrach, z wymaganą dokładnością (w zadaniu odpowiedzi są podane do 0,01 m).

Odpowiedź "10,00 m" jest poprawna, ponieważ odpowiada sumie szerokości elementów korony odczytanych z przedstawionego przekroju.

Pozostałe odpowiedzi są błędne typowo z następujących powodów:

  • "5,20 m" – najczęściej wynika z policzenia tylko części korony (np. samej jezdni) albo tylko jednej strony przekroju.
  • "1,80 m" – zwykle jest skutkiem odczytania pojedynczego, pomocniczego wymiaru (np. pobocza) i uznania go omyłkowo za całe k.
  • "10,40 m" – często pojawia się, gdy dolicza się element, który nie należy do korony (np. fragment skarpy) albo stosuje się niewłaściwe zaokrąglenia/odczyt z innej linii wymiarowej.

Wskazówka egzaminacyjna: przed zsumowaniem zrób szybki "test sensu" – k powinno odpowiadać górnej, użytkowej części nasypu, a nie całej szerokości nasypu u podstawy ani długości odcinka po skarpie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Korona nasypu to górna, użytkowa część nasypu, na której znajduje się droga (np. jezdnia i elementy przyległe pokazane jako poziome). Nie obejmuje skarp, czyli pochyłych boków nasypu. W przekroju poprzecznym jest to "górna półka" nasypu.
Najpierw odczytaj z przekroju wszystkie poziome szerokości należące do korony (np. jezdnia, pobocza). Następnie zsumuj te wartości w metrach. Nie doliczaj długości po skarpie ani szerokości u podstawy nasypu, bo to inne wielkości.
Skarpy są elementem bocznym nasypu o pochyleniu, służą stabilności i ukształtowaniu bryły ziemnej. Szerokość korony ma opisywać część górną, na której układa się konstrukcję drogi. Wliczenie skarp zawyża wynik i miesza różne definicje wymiarów.
Najczęściej są to: szerokość jezdni oraz pobocza (lub inne pasy pokazane na górze nasypu). Dokładny zakres zależy od tego, jak projekt i przekrój zwymiarował koronę. Na egzaminie trzeba kierować się wymiarami przypisanymi do korony w rysunku.
Nie. Korona nasypu odnosi się do geometrii nasypu w przekroju (górna część nasypu). Pas drogowy to pojęcie szersze, związane z terenem przeznaczonym pod drogę i infrastrukturę. Na przekroju możesz widzieć oba obszary, ale nie są to te same wymiary.
Typowe pomyłki to: policzenie tylko jednej strony przekroju (gdy jest symetryczny), wliczenie skarp do k, odczyt złej linii wymiarowej lub przepisanie liczby w złej jednostce (np. cm zamiast m). Pomaga zaznaczenie na rysunku, co dokładnie należy do korony.
Na egzaminach często spotyka się odpowiedzi zapisane do 0,01 m, czyli do centymetra, ale zawsze warto dopasować zapis do formatu odpowiedzi i wymagań zadania. Najważniejsze jest spójne użycie jednostek (metry) i unikanie zaokrągleń pośrednich bez potrzeby.
Bo kluczowe dane (wymiary jezdni, poboczy, nachylenia skarp) są podane graficznie i wymiarowane na rysunku. Bez poprawnej interpretacji przekroju łatwo pomylić wielkości: szerokość korony, szerokość u podstawy nasypu i długości po skarpach.
Zrób kontrolę logiczną: k powinno odpowiadać górnej części nasypu, gdzie jest droga, więc zwykle będzie zbliżone do sumy jezdni i poboczy. Jeśli wyszło bardzo mało (np. jak pojedyncze pobocze) albo podejrzanie dużo (jak cała podstawa nasypu), to znak, że odczytano zły wymiar.
Ćwicz na różnych przekrojach: zaznaczaj koronę, skarpy i elementy drogi, a potem licz k jako sumę odpowiednich odcinków. Warto też trenować szybkie rozpoznawanie, które wymiary na rysunku są poziome (szerokości), a które opisują pochylenia i wysokości.
info

Statystycznie 50% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że szerokość k korony nasypu wyznacza się z przekroju poprzecznego przez zsumowanie wszystkich składowych szerokości należących do korony (np. jezdni i poboczy) odczytanych z rysunku.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z geodezji inżynieryjnej (dział: drogi, przekroje poprzeczne, roboty ziemne)
  • Materiały dydaktyczne z czytania rysunku technicznego budowlanego i drogowego
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych z obliczeń na przekrojach (korona, skarpy, rowy) dla technika geodety

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego