W raporcie z wyrównania współrzędnych osnowy (najczęściej po wyrównaniu metodą najmniejszych kwadratów) dla każdego punktu podaje się miary dokładności. Jedną z nich jest błąd średni położenia punktu, czyli miara niepewności położenia punktu w płaszczyźnie (XY). W praktyce bywa oznaczany jako mp i podawany w milimetrach.
Aby poprawnie rozwiązać zadanie, trzeba wykonać trzy kroki:
- zidentyfikować w tabeli/raporcie wiersz odpowiadający punktowi o numerze 1005,
- odszukać kolumnę, której nagłówek dotyczy błędu średniego położenia (a nie np. błędu wysokości, błędów składowych mx/my lub innych statystyk),
- odczytać wartość w tej kolumnie i podać ją w wymaganej jednostce (tu: mm).
Wartość 24,3 mm jest poprawna, ponieważ odpowiada dokładnie pozycji "punkt 1005" i parametrowi opisującemu błąd średni położenia w raporcie. Pozostałe odpowiedzi (18,5 mm; 23,4 mm; 15,8 mm) są typowymi wynikami pomyłek interpretacyjnych: mogą pochodzić z sąsiedniej kolumny (np. błąd w jednej osi), z innego wiersza (inny punkt), albo z innego parametru jakości (np. błąd wysokości lub wartość po zaokrągleniu/odczycie z błędnym przecinkiem).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj nagłówek kolumny i jednostkę (mm), zanim przepiszesz liczbę. W raportach podobne wartości mogą pojawiać się wielokrotnie, ale tylko jedna z nich dotyczy błędu średniego położenia dla konkretnego punktu.
