Powierzchnię ściany w pomieszczeniu liczy się jak pole prostokąta: P = L × H, gdzie L to długość ściany, a H to wysokość pomieszczenia.
W tym zadaniu kluczowe są dwa kroki:
- Odczyt z rysunku – trzeba wskazać dłuższą ścianę w pokoju 3 i odczytać jej długość (z podanych wymiarów albo ze skali, jeśli rysunek jest w skali).
- Obliczenie pola – długość ściany mnoży się przez wysokość 3,00 m i otrzymuje powierzchnię w m².
Warunek "bez otworów okiennych i drzwiowych" oznacza, że nie odejmuje się powierzchni okien ani drzwi. W praktyce obmiarowej często spotyka się zadania, gdzie otwory potrąca się od powierzchni ścian; tutaj zadanie wprost każe policzyć ścianę bez otworów, czyli traktujemy ją jako pełną powierzchnię.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 8,55 m² – typowy wynik po pomyleniu ściany dłuższej z krótszą lub po przyjęciu innego (niepodanego) H, ewentualnie po błędnym odczycie wymiaru.
- 5,16 m² – zbyt mała wartość, często powstaje po użyciu wysokości w niewłaściwych jednostkach albo po błędnym przeliczeniu długości (np. cm na m).
- 48,63 m² – zbyt duża wartość, może wynikać z policzenia sumy kilku ścian albo z pomylenia jednostek (np. przyjęcie wymiaru w cm jak w m) czy błędu skali.
Wskazówka egzaminacyjna: przed obliczeniem zapisz, który wymiar z rysunku jest długością ściany oraz sprawdź, czy używasz metrów. Na końcu upewnij się, że wynik ma jednostkę m².
